🐅 Spotkanie Absolwentów Po Latach Scenariusz

Spotkanie u Czesława Walczaka cz. 2 (3795) "Rozwiązywanie" klas w naszej szkole (2460) Autostop i Mazury cz. 1 (2564) Autostop i Mazury cz. 2 (2203) Zakładanie podsłuchów w klasie (1729) Spotkanie u Czesława Walczaka cz. 1 (3718) Generalnie o "Generale" (2443) „Spotkanie po latach”. Scenariusz uroczystości z okazji Dnia Matki „Leksykon tatusiów”. Scenariusz przedstawienia z okazji Dnia Ojca Dzień Dziecka w domu, szkole i parafii Na wakacje do ojczyzny Jezusa Tuż przed wakacjami Miłosierdzie prowadzi do świętości. Katecheza przygotowująca do ŚDM Mając na uwadze oczekiwania pracodawców wobec absolwentów, możesz z wyprzedzeniem przygotować się na pierwsze spotkanie z rynkiem pracy. Książki książkami, jednak po godzinach dobrze znaleźć też czas na aktywności, które pozwolą również na rozwijanie tzw. kompetencji miękkich. Witamy serdecznie wszystkich przybyłych nauczycieli, absolwentów, pracowników naszej szkoły. Jest mi bardzo miło spotkać się z państwem dzisiaj, ponieważ sama jestem absolwentką tej szkoły. Oddaję głos pani wice – dyrektor. UCZENNICA 4 (WICE-DYREKTOR) Jak miło zobaczyć się po latach! SCENARIUSZ WIECZOROWEGO SPOTKANIA Z ABSOLWENTAMI SZKÓŁ "Więc spotkaliśmy się" Przed rozpoczęciem imprezy wszyscy absolwenci ustawiają się w kolejce do całej szkoły linijka. 1. Budowa 2. Złożenie raportu 3. Statystyki - gratulacje 4. Zadzwoń 5. Opuszczenie siłowni Uroczyste spotkanie absolwentów w auli. (na tle prezentacji) 1. Spotkanie absolwentów I LO - iszczecinek.pl. Spotkali się 56 lat po maturze. Spotkanie absolwentów I LO. 09:19, 29.05.2023 . Aktualizacja: 09:24, 29.05.2023 ok. 1 min. czytania. 3 fot. Magdalena Michalska. W maju 1967, obradowało VIII Plenum KC PZPR, arcybiskup Karol Wojtyła został mianowany kardynałem, a niemal dwie setki uczniów Zjazd przerodzi się w odjechaną imprezę, na której nie zabraknie… szarlotki i, oczywiście, Ulubieni bohaterowie kultowej serii "American Pie" spotykają się po latach podczas zjazdu absolwentów. Spotkanie uświadomi im, że choć przez ponad dekadę zmieniło się wiele, to jednak ani czas, ani odległość nie są w stanie zmienić Z mieszanymi uczuciami stałem przed moją szkołą w Klerykowie. Miałem jeszcze 20 minut do spotkania absolwentów. Myślałem o tym, że pierwszy raz przychodzę do tej szkoły bez tornistra. Pierwszy raz przychodzę tutaj jako dorosły i doświadczony człowiek. Ciężko było mi przekroczyć próg. Tyle wspomnień, tyle wrażeń. graduate, alumnus, alum to najczęstsze tłumaczenia "absolwent" na angielski. Przykładowe przetłumaczone zdanie: Nauczyciel chętnie rozmawiał z niektórymi absolwentami. ↔ The teacher enjoyed talking with some of the graduates. absolwent noun masculine gramatyka. osoba, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs; + Dodaj tłumaczenie. W końcu to my byliśmy pierwszym rocznikiem absolwentów XII-tki. Uczeń 1 Ojej, to już za tydzień. Nie mogę się doczekać Uczeń 2 Tylko byle po drodze Arka nie spotkać – bo w drogówce pracuje i za pośpiech nieźle kasuje. Scena III Spotkanie odbywa się w przytulnym lokalu. Na ścianach dekoracje – świecidełka, balony Przemówienie Wacława Kellera - zjazd 1958 r. Z głęboki, wzruszeniem uczestniczymy dziś wszyscy w tej wyjątkowej okazji zjazdu wychowanków szkoły, która przygotowała do życia tyle pokoleń, która przez tyle lat szerzyła postęp i kulturę w dziedzinie nauczania w Polsce i była także wyjątkowym przykładem rozumnego wychowania W ten sposób formalnie budujemy scenariusz scena po scenie. Jeśli sztuka ma więcej niż jeden akt i wymaga np. przerwy, zazna-czamy na oddzielnej stronie akt II i kolejne sceny, numerując je od początku. JĘZYK SCENARIUSZA Język powinien być ujednolicony – charakterystyczny dla autora czy konwencji, ale spójny w całym scenariuszu. MkykYr. Każdy zjazd absolwentów skłania do refleksji i wspomnień. Spotkania po latach mają to do siebie, że łączą przeszłość z teraźniejszością. 26 czerwca 2021 roku w Powiatowym Zespole Szkół w Łopusznie odbył się zjazd absolwentów – matura, rocznik zebrali się przed ,,pałacem” – byłą siedzibą szkoły . Tam zebranych powitał dyrektor PZS w Łopusznie C. Najmrodzki , który przypomniał historię placówki. Odniósł się też do jej tradycji, którą na przestrzeni lat tworzą kolejne pokolenia. W dalszej części spotkania uczestnicy zwiedzili nowy budynek szkoły. Mieli okazję obejrzeć sale dydaktyczne, pracownie przedmiotowe, zobaczyć obecny wizerunek szkoły. Absolwentów w murach Powiatowego Zespołu Szkół w Łopusznie powitała gorąco również społeczność uczniowska. W montażu słowno–muzycznym podkreśliła, że wspomnienia młodości, historie odległe i bliskie wpisane są w scenariusz życia każdego z absolwentów . Spotkanie w szkole zakończyło się wspólnym – pamiątkowym zdjęciem. Podczas tegorocznego Święta Absolwenta oprócz imprezy w ogrodach WSPiA organizatorzy zaproponowali jedną nowość. Impreza rozpoczęła się od „Seminarium po latach”, czyli spotkania absolwentów z promotorami ich prac dyplomowych. W klubie studenckim absolwenci mogli spokojnie i nieformalnie porozmawiać z kadrą naukową, która kilka lat temu pomagała przygotować im pracę magisterską lub licencjacką. – To był świetny pomysł. Magisterkę obroniłam kilka lat temu. I tak naprawdę od tego czasu nie miałam zbyt wielu okazji do spotkania z moim promotorem. Były to zazwyczaj przypadkowe spotkania gdzieś na ulicy, podczas których ciężko było na dłuższą rozmowę. Podczas „Seminarium po latach” mogliśmy wymienić nasze uwagi i spostrzeżenia i pochwalić się naszymi sukcesami zawodowymi – mówi Paulina, absolwentka „administracji” w WSPiA. O godzinie 16:00 Święto przeniosło się do ogrodów wypoczynkowych WSPiA. Tam tradycyjnie już na absolwentów czekała wspólna zabawa przy grillu i muzyce granej przez DJa. – Podczas Święta mamy okazję spotkać się z kolegami i koleżankami z czasów studenckich. Przed świętem zdzwaniamy się i umawiamy na wspólne przyjście. Na co dzień nie mamy zbyt wielu okazji do spotkań i rozmów. Każdy jest zabiegany, ma swoją pracę, rodzinę i mało czasu na spotkania towarzyskie. Dzięki tej imprezie możemy się dowiedzieć się co słychać u osób, z którymi spędziliśmy 5 fajnych studenckich lat. Jest to okazja do wspomnień i wymiany doświadczeń. Ja skończyłam studia kilka lat temu, ale wiedzę, że są tu osoby, które były wśród pierwszych absolwentów naszej Uczelni. To też daje nam możliwość usłyszenia anegdot i historii z początków WSPiA. Według mnie Święto Absolwenta to doskonały pomysł i mam nadzieję, że będzie kontynuowany – mówi Agnieszka, absolwenta „prawa” w WSPiA. Katalog Joanna Marcinczyk, 2014-03-20KaliskaUroczystości, ScenariuszeScenariusz uroczystości pożegnania absolwentów gimnazjum Scenariusz zakończenia roku szkolnego Pożegnanie uczniów klas III gimnazjum I Część oficjalna 1. Polonez ( uczniowie klas III) 2. Uczniowie klas III zajmują miejsca z przodu Sali w dwóch kolumnach 3. Prowadząca I - „Ile razem dróg przebytych ? Ile ścieżek przedeptanych ? (...) Ile w trudzie nieustannym Wspólnych zmartwień, wspólnych dążeń ? (...) Chciałbym wszystkie takie chwile Ocalić od zapomnienia”. Słowami Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego rozpoczynamy naszą dzisiejszą uroczystość. Nadszedł dzień, kiedy przyszło nam się pożegnać. Minęło kilka lat, odkąd wstąpiliśmy w mury tej szkoły, podczas których stawaliśmy się dojrzalsi, starsi. Dziś nadeszła pora rozstania z nauczycielami, przyjaciółmi i beztroskimi latami, które pozostaną na zawsze w tych murach. Każdy z nas zostawi w tej szkole cząstkę siebie. Tu przeżywaliśmy nasze sukcesy i gorycz porażek. Tu zawiązały się nasze przyjaźnie, które teraz będą musiały przejść próby rozłąki. Minione lata będą na pewno najmilszym wspomnieniem. Dziś nasze serca przepełnia nie tylko radość z ukończenia gimnazjum, ale także smutek z powodu rozstania z tym wszystkim, co stanowiło istotę naszego życia w ostatnich latach. I choć nieraz przysparzaliśmy wielu zmartwień naszym nauczycielom, chcielibyśmy, aby w ich pamięci pozostały tylko te lepsze chwile. W tym szczególnym dla nas dniu Witamy wszystkich na uroczystości zakończenia roku szkolnego -2007/2008 oraz na pożegnaniu klas trzecich. Prowadząca II Witamy serdecznie:  Panią Dyrektor   Rodziców  Nauczycieli oraz pracowników szkoły  A przede wszystkim was drodzy uczniowie 4. Wprowadzenie sztandarów (…..) Do hymnu Do hymnu Gimnazjum Po hymnie - Spocznij Proszę o zabranie głosu panią dyrektor – prowadząca I 3. Wystąpienie pani dyrektor Proszę o zabranie głosu _______________________ 4. Wystąpienie zaproszonych gości 5. Ceremonia przekazania sztandaru 6. Ślubowanie uczniów klas III – Pani Dyrektor 7. Teraz czas na wyróżnienia . Proszę panią dyrektor i wychowawców klas III o wręczenie wyróżnień i nagród - prowadząca II 8. Wyprowadzenie sztandarów 9. Proszę uczniów klas III o zajęcie miejsc – prowadząca I II Część artystyczna Narrator I Zapraszamy was na prezentację Pt. Wspomnień czar … zobaczycie jak zmienili się nasi uczniowie od czasów nauczania początkowego po czas gimnazjum oraz jak minął nam ten rok szkolny. Narrator I i II Zapraszamy! Narratorami są jedna osoba z klasy III A i jedna osoba z klasy III B. Razem: Takie były nasze początki... Narrator I: Dawno, dawno temu, gdy byliśmy jeszcze tacy mali i tacy przestraszeni. Narrator II: Dawno, dawno temu, gdy dziewczynki z naszej klasy nosiły kokardy Narrator I: ...a chłopcy krótkie spodenki Narrator II: ...pierwszy raz ujrzeliśmy naszą szkołę podstawową Narrator I: pełni nadziei i oczekiwań Narrator II: pełni nowych wrażeń Narrator I: wyrwani spod opiekuńczych skrzydeł naszych kochanych rodziców Narrator II: rzuceni na głęboką wodę nowych wyzwań Narrator I: rozpoczęliśmy nowe życie Narrator II: na naszej drodze spotkaliśmy Panią _________ i Panią _________, Narrator I: które przez następne trzy lata nas uczyły i nam matkowały Narrator II: ucząc nas pierwszych literek i cyferek Narrator I: to one jako pierwsze pokazały nam, że szkoła wcale nie musi być taka groźna Narrator II: a nauka może być przyjemnością Narrator I: Takie były nasze początki, niestety czas nieubłaganie szybko ucieka Narrator II: Minął rok, drugi i trzeci... i już nie byliśmy tacy żądni wiedzy i pełni zapału. Narrator I: I tak pełni młodzieńczego buntu kończyliśmy szkołę podstawową. Narrator II: Przed nami były dwa najcudowniejsze miesiące wakacji przed rozpoczęciem nauki w gimnazjum przez duże "G". Narrator I: Po wakacjach rozpoczęliśmy kolejne trzy lata w nowej szkole, w gimnazjum chociaż otoczenie było bardzo znajome, Narrator II: Wielu nauczycieli znaliśmy ze szkoły podstawowej, Narrator I: Niestety wraz ze szkołą zmieniły się również wymagania, Narrator II: Droga przez gimnazjum była trudna i kręta Narrator I: Dla jednych usłana różami, dla drugich przeszkodami, Narrator II: Pełna wzlotów a czasami bolesnych upadków, Narrator I: Droga, podczas której zaczęliśmy wchodzić w dorosłe życie, Narrator II: Zresztą popatrzcie na to sami. Oto ostatni jej fragment - rok szkolny 2007/2008 Narrator II Czy pamiętacie pierwszy września , kiedy to ze smutkiem w oczach i rozpaczą sercu przekraczaliśmy po raz kolejny mury szkoły? Z żalem myśleliśmy minionych wakacjach, a następne wydawały się tak odległe. Rok szkolny rozpoczęła jak zwykle Pani Dyrektor, a uczniowie po raz pierwszy po wielu przymiarkach założyli nowe wdzianka – szkole mundurki. Pierwszy tydzień minął jak zwykle na szukaniu sal, kupowaniu podręczników i zapamiętywaniu planu, ale potem wszystko ruszyło pełną parą. Pierwszym ważnym wydarzeniem w naszej szkole były wybory do Samorządu Uczniowskiego, w których wybraliśmy naszych przedstawicieli. Ale hola, hola … zostać prawdziwym gimnazjalistą nie jest tak łatwo. Przekonali się o tym uczniowie obecnych klas I-szych, którzy aby stać się pełnoprawnymi gimnazjalistami musieli złożyć ślubowanie, które potwierdzili podpisem , a na dowód, że są gotowi na niespodzianki i trudności, które niesie ze sobą nauka w gimnazjum pokonać tor przeszkód. A w październiku jak co roku obchodziliśmy Dzień Edukacji Narodowej popularnie zwany Dniem Nauczyciela. Akademię z tej okazji poprowadzili : …………. – oczywiście nie obyło się bez przemówień, życzeń oraz nagród. Również wychowankowie nie zapomnieli o swoich nauczycielach, a wszystko z humorem i na wesoło. Jak to zwykle w naszej szkole i w tym roku nie zbrakło imprez, akademii, uroczystości oraz konkursów. W styczniu graliśmy dla Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Handlowaliśmy, licytowaliśmy wszystko po to, aby móc pomóc innym. No a w lutym już po raz 10 odbył się u nas Gminny Konkurs Wiedzy o Kociewiu. Zachęceni przez P. Dyr. ……….oraz pod urokiem dziewcząt z zespołu regionalnego uczestnicy pilnie pracowali, ale też świetnie się bawili. Naszą szkołę reprezentowały …………………, które zajęły ostatecznie 2 miejsce. No a w marcu po raz pierwszy od bardzo dawna świętowaliśmy oficjalnie Dzień Kobiet, biedny Dawid się nasłuchał, a dziewczyny to nawet wałkiem bić go chciały. Było bardzo, bardzo wesoło. No ale nie samą zabawą żyje człowiek-musi być też bardziej poważnie i rozsądnie, z morałem-dlatego w tym roku nadal przygotowaliśmy apele, które mają na celu poprawić nasze bezpieczeństwo i zwrócić uwagę na problemy współczesnego świata. Dobra, dobra dosyć o nauce: Czymże byłaby bez wyjazdów i wycieczek-No a w tym roku trochę się działo: Byliśmy: W Szpęgawsku, Piasecznie i Pelplinie Klasy II podążyły śladami pierwszych Piastów Zwiedziliśmy Stutthof-miejsce męczeństwa W ramach projektu „Magic English” Byliśmy w Konsulacie Brytyjskim A Einstein poprowadził nas za rękę do Torunia Przewodnicząca Samorządu Uczniowskiego zwiedziła Warszawę Brzady pojechały w Góry A nasi nauczyciele chcieli zawojować wielki świat ->pani …….. i pan ……….. – były w Niemczech ->a pan ………… poleciał do Barcelony No a w kwietniu mieliśmy wielkie Święto Szkoły, którego obchody rozpoczęły się mszą. Do użytku oddane zostało nowe skrzydło szkoły. Z tej okazji na uroczystą akademię przybyli liczni goście. Nie odbyło się bez gratulacji, a przybyli goście życzyli nam dużo zadowolenia z użytkowania nowego skrzydła. Uroczystą akademię uświetnił występ Brzad oraz uczniów naszej szkoły w przedstawieniu na podstawie sztuki Bernarda Sychty „ Wesele Kociewskie” . Ksiądz ……… pobłogosławił nowe pomieszczenia, Pani Dyrektor oraz przybyli goście symbolicznie przecięli wstęgę, a później zwiedzili wystawy tematyczne przygotowane przez nauczycieli naszej szkoły. Wkrótce po tym wielkim wydarzeniu, przyszedł czas na coś, co nie było dla nas mniej ważne - decydujące starcie – egzamin gimnazjalny – sprawdzian naszej wiedzy i umiejętności. No a w czerwcu przyszedł czas na zabawę. Dzień Dziecka odbył się w naszej szkole jak zwykle na wesoło – był niezwykły pokaz mody niczym z wybiegów w Mediolanie, Rzymie czy Paryżu, występy najznakomitszych gwiazd tutejszego SHOW BUSINESSU, występy grupy tanecznej oraz Europejski Quiz na wesoło. Po wszystkim przerwa na poczęstunek przygotowany przez Radę Rodziców oraz pamiątkowe fotki. Narrator I: I tak nadszedł czas ostatnich pożegnań i podziękowań dla nauczycieli. Narrator II: Dzięki Wam przeżyliśmy w szkole tak wiele. Narrator I: Tyle sukcesów, niekiedy porażek. Narrator II: Spotkaliśmy tyle wyrozumiałych i kochanych ludzi, dzięki którym, nasza nauka i nasze wychowanie były możliwe. Narrator I: Dziękujemy po raz ostatni! Narrator II: Pani Dyrektor, i Wam drodzy wychowawcy za troskę i opiekę aż do końca. Narrator I W szkole o nasza edukację troszczyło się wielu znakomitych pedagogów, za co jesteśmy im wdzięczni. Narrator II Najmilej wspominamy: Nauczycieli Wyrozumiałych, których dewiza brzmiała „Błądzić jest rzeczą ludzką”. Narrator I Nauczycieli Humanistów, ze stoickim spokojem głoszących: „Sprawdziłem wasze klasówki i… cóż, człowiekiem jestem i nic, co ludzkie nie jest mi obce”. Narrator II Nauczycieli Lubiących Eksperymenty, którzy z pasją odkrywcy pytali: „Zobaczymy, co się stanie, jeżeli wezmę Cię do odpowiedzi?” Narrator I Nauczycieli Konferansjerów, szukających talentów, którzy z wiarą mówili: „Dobrze się zapowiadasz!” Narrator II Nauczycieli Daltonistów, którzy w czasie wykładów zadowoleniem stwierdzali: „To jasne jak czarne na białym”. Narrator I Nauczycieli Kmiciców, machających piórem niczym szabelka. Ich ulubionym cięciem było powiedzenie: „Kończ waść, wstydu sobie oszczędź!” Narrator II Nauczycieli Piekarzy, którzy jako wybitni fachowcy w swojej dziedzinie jednoznacznie stwierdzali: „Z tej mąki chleba nie będzie…” Narrator I Nauczycieli Rockmanów głośno śpiewających „Dostaniesz… mniej niż zero!” Narrator II: Jeszcze raz wszystkim dziękujemy, bo to dzięki Wam nasza szkoła na całe życie pozostanie w naszych sercach. Narrator I: Nadszedł najważniejszy moment. Chcemy podziękować naszym rodzicom! Dobrze wiemy, że nikt nie kocha nas bardziej niż Wy. Narrator II: I w zasadzie wystarczającym powodem tej miłości jest fakt, iż jesteśmy Waszymi dziećmi. Narrator I: Może nie zawsze spełniamy Wasze oczekiwania, może nasze świadectwa nie są takie jak sobie wymarzyliście - przepraszamy! Narrator II: Ale przyjdzie jeszcze czas kiedy będziecie z nas dumni. Narrator I: A dzisiaj chcemy podziękować za cierpliwość, wyrozumiałość, miłość. - w tle gra nastrojowa muzyka - "Ile razem dróg przebytych" Marka Grechuty) Narrator II I tak kończymy ten rok szkolny, życzymy wszystkim dużo radości, miłości i wielu sukcesów. Narrator I Mamy nadzieję, że jeszcze się spotkamy. Narrator I i II Do widzenia!!! Narrator I Rodziców, nauczycieli, pracowników szkoły oraz oczywiście uczniów klas III-ich zapraszamy na poczęstunek. Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione. Przedstawiam Państwu scenariusz apelu, który odbył się podczas Zjazdu Absolwentów szkoły w 100 rocznicę jej istnienia. 100 LECIE SZKOŁY– ZJAZD ABSOLWENTÓWSCENARIUSZ PRZEDSTAWIENIAOpracowanie : Joanna Kwiatkowska- PaluchProwadzącyZewsząd się dzisiaj zjechali szlachcice,Wieść bowiem poszła na okolicę ,O tym, że u nas zabaw dziś wiele,Ale kochani, to nie wesele,Lecz Święto naszej szkoły kochanejTłumnie, radośnie dziś zaś literacki prezent dla niej mamy,Do obejrzenia którego wszystkich 1 – Uspokójcie się! Przestańcie tak krzyczeć!Uczeń 2 – Przypomnijcie sobie, po co się spotkaliśmy. Mamy zredagować kolejny numer gazetki szkolnej!Uczeń 3 – Ale, ale. Czy wiecie co się dzieje w naszej szkole?Uczeń 1 – Zobaczcie (pokazuje na widownię) ilu mamy dziś gości w szkole.(uczniowie się uspokajają)Uczeń 3 – O faktycznie! Przepraszamy za nasze 1 – Ale ja nadal nie wiem, co się 3 – Jak to nic nie wiesz? Szkoła obchodzi jubileusz!Uczeń 4 – Jaki jubileusz? Czyj znowu jubileusz?Uczeń 2 – Nasza szkoła ma przecież 100 lat!Uczeń 1 – O czym będziemy pisać w naszej gazetce?Uczeń 2 – Jak to, o czym? Będziemy pisać o życiu w naszej szkole i o jej historii. Wiesz takie szperanie - wspominanie Uczeń 3 – Minęło sporo czasu. Kto może pamiętać to wszystko?Uczeń 4 – Mój dziadek. On chodził do tej szkoły chyba 50 lat temu. Nieraz mi opowiadał o swoich szkolnych przeżyciach. Nieźle rozrabiał z kolegami. Wciąż się uśmiecha, gdy o tym 2 – Moja mama też chodziła do tej szkoły. Zawsze powtarza, że lata szkolne, to najwspanialsze momenty w życiu człowieka. To czas, gdy ktoś za nas się martwi, za nas załatwia tysiące rzeczy. Troszczy się i czuwa nad nami. Podobno dopiero z perspektywy czasu można to doceniać. I dopiero po latach tęskni się za tym, co już nie powróci. „Inwokacja” – Narrator Uczelnio moja! Ty jesteś jak zdrowie;Ile Cię trzeba cenić, ten tylko się dowie,Kto Cię stracił. Dziś piękność Twą w całej ozdobieWidzę i opisuję, bo tęsknię po Tobie. Wy mury piękne, które z dla lśnicie,Otuchą napełniałyście me naukowe łzy się obficie z oczu nieraz lały,Gdy do dziennika pały się rojnie sypały,I nad niejedną głową zbierały się chmury,To nikt z całej ferajny nie bywał więc przenoś moja duszę utęsknionąW krainę dzieciństwa – nieco tych ław malowanych pismem rozmaitem,Wyżłobionych cyrklami, kolorowym rytem,Tu znajomy inicjał, tam serce złamane,Dalej imiona dziewcząt, chłopców korytarzach zaś, w każdym jednym kącie ,Widniały napisy o miłości 2Nagle coś z mroku dziwnego się wyłania,Śmieszy, przestrasza, powoduje drganiaStropu, co dzielnie spaja wszystkie ściany,To nasza latorośl ma w-f oj dzieci, chyba źle się bawicie,Dla was to igraszka, a tu idzie o życieI kondycję podłóg, tak pięknie zadbanych,Przez panie artystycznie codziennie sprzątanych,(Uczniowie wnoszą kroniki szkolne)Uczeń 5 – Przynieśliśmy z archiwum kroniki szkolne, znajdziemy tu wszystko co dotyczy naszej szkoły. Uczeń 6 – W ciągu wieku nazbierało się aż siedem tomów. Uczeń 5- Zobaczcie – pierwsza strona najstarszej kroniki. Dnia 1 września 1905 roku nastąpiło otwarcie czteroklasowej szkołyUczeń 6- Od roku 1912 do 1914 trwała budowa nowego budynku. Do szkoły uczęszczało wtedy 510 uczniów. Uczeń 1 - Historia szkoły nierozerwalnie łączyła się z burzliwymi dziejami naszego kraju i regionu, dlatego nauka często odbywała się w języku niemieckim. Dopiero w 1945 roku do szkoły ostatecznie powrócił język 3 - W 1964 roku oddano do użytku salę gimnastyczną, w której się dzisiaj znajdujemy. Dwa lata później wprowadzono ośmioklasowy system 5 - Bywały lata, gdy w murach szkoły uczyła się naprawdę więzła gromada. W latach osiemdziesiątych były aż 32 oddziały. Tak było do 1999 roku, w którym reforma oświaty wprowadziła sześcioletnie szkoły podstawowe. Uczeń 4 - Ale historia szkoły, to nie tylko mury, to przede wszystkim ludzie i ich losy. W ciągu stu lat szkoła wychowała kilka pokoleń mieszkańców naszego miasta, ucząc ich patriotyzmu, szacunku i wiary we własne możliwości. A wszystko to dzięki ludziom, którzy nie szczędzili trudu i serca. Uczeń1- Czy wiecie, że w ciągu tych lat w szkole uczyło około 500 nauczycieli?Uczeń 2- Myślę, że wszystkich wspominamy dziś z sympatią , choć wielu z nich spędzało nam sen z powiek .„Do matematyczki”Nieszczęsne zadania i tragiczne wzory jawią się w snach moich niby jakieś o takich snach, matematyczko droga,marzyła jeszcze wczoraj uczennica młoda!Za cóż że, za cóż, ma pani kochana,o matematyce mam myśleć od rana! I to myślenie tyle czasu mi zajmuje,że na naukę już mi sił brakuje. „Do chemiczki”Nieszczęsne zadania i tragiczne wzoryod dawna straszne, nocne co me smutne oczy za sobą ciągniecie,żalu mi przydajecie?A niechże się wreszcie, co się ma stać, stanie,bo uczyć się tej chemii nie jestem już w stanie!„Do polonistki”Wielkieś mi uczyniła pustki w domu moim,ma droga polonistko, tym postępkiem nic, jednak tak to było,jedną małą jedynką tak wiele ubyło!Ach, gdybyż to ta jedna tylko była ...cóż, kiedyś ty ich więcej dotąd postawiła!Przez ciebie matka często się frasuje,Prze ciebie ojciec wieczorami mnie serce masz z kamienia, droga polonistko,żeś obróciła wniwecz, co lubię ... To 3. Nauczyciele cierpliwie znosili wiele wybryków, nieprzygotowanie do lekcji i wieczne 5. Jednak dopiero przerwy spędzane ze szkolną dziatwą wystawiały ich cierpliwość i system nerwowy na prawdziwą 3W dużą przerwę lud cały wyległ na boisko,Nie było końca śmiechom, krzykom oraz co sił w płucach w powietrze dmuchali,Ci starsi, ci średni i ci całkiem zaś, jak tuba, z ich każdym wydechemNiosło w świat okrzyki wspomagane w okrzykach tych była historyja taka:Zrazu odzew dźwięczny – pierwszaków to paka,Potem śmiech doniosły i gromkie okrzyki,To z klas pośrednich wybiegł lud koniec się pojawia ton jeszcze ostrzejszy,To okrzyki wydają ci, co są najwięksi. Narrator 4Nagle gwar ucichł, lecz napięcie trwało,Statyści zastygają w swych pozach (stop-klatka).Wszystkim się zdawało, że to hałas trwa ...A to echo dzwonek rozrywki tej koniec obwieściłI wszystkich bohaterów w szeregi się w głąb sceny, ustawiając się w dwuszeregu, pojawia się postać zmęczonego się z wolna i oczy zwróconoNa postać belfra bardzo on bowiem na schodach, niby skamieniały,Starając się opanować ten zespół więc uczniowie z wrażenia pobledliI spokojnie człapiąc w klasach swych 4- Tak sobie wspominacie i tylko gadacie i gadacie. Zapominacie, po co się tu spotkaliśmy? Przecież mamy to wszystko opisać! Uczeń 5- Jeszcze jest tyle ciekawych rzeczy do omówienia! Uczeń 6- Przecież szkolne życie to nie tylko nauka . Prawdziwa szkolna integracja to wspaniałe klasowe wycieczki, imprezy, potańcówki - na których królował rock and „Szkolny rock and roll”ProwadzącyMiło dzisiaj wspomnieć te szkolne przygody,Dzięki nim człowiek dorosły znów staje się 1Dzień szkolny już się kończy, milkną gwary, mniej tonów,Ostatni uczniowie wychodzą do na boisku osadza się spokojnie,Ptaki powracają do swych drzewek już kończyć opowieść nostalgiczną naszą Może kiedyś inną tu wszyscy wśród uczniów byłem, dzielnie rozrabiałem A com widział i słyszał ,Wam 2 - Oj. Coś mi się wydaję, że nie starczy Wam nawet pięciu spotkań ,by podsumować to wszystko, co działo się w szkole w ciągu tych wszystkich 1- A swoją drogą ciekawe, co będą wspominać nasi następcy za kolejne kilkadziesiąt było nie tak dawno, choć minęło wiele lat,Przeleciała także młodość karuzelą dawnych latPozostały dziś wspomnienia, które echem niesie wiatrA to święto jest nadzieją na powroty w dawny „Pożegnanie”.Bibliografia:1.„Jubileusz 40- lecia Szkoły Podstawowej Nr 3 w Redzie” Szczepańska, Na szkolnej scenie, Płock 1997Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych: zmiany@ największy w Polsce katalog szkół- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> (w zakładce "Nauka"). Po raz pierwszy od 50 lat doszło do spotkania absolwentów nieistniejącego już dziś Państwowego Technikum Rachunkowości Rolnej w Płazie (gmina Chrzanów). Około 70 osób wspominało lata spędzone w murach dawnej absolwentów technikum Technikum powstało tuż po wojnie w dawnej posiadłości rodziny Starzyńskich w Płazie. Funkcjonowało do 1953 roku. Póęniej otwarto tu dom pomocy społecznej. Dopiero po 50 latach od zamknięcia placówki udało się zorganizować spotkanie absolwentów szkoły. Przygotowania do zjazdu trwały już od 7 lat. Zaproszenia wysłano do około 100 osób. W sumie na zjazd przybyło 70 absolwentów. Niestety w spotkaniu ze względów zdrowotnych nie mogła uczestniczyć zaproszona na zjad Teresa Starzyńska-Kwilecka, której dziadek był właścicielem dworku w Płazie. Jednak przysłała list, który odczytano przybyłym gościom. Natomiast do Płazy udało się przyjechać wychowawczyni jednej z klas - Eugenii Kurpasce oraz ogrodnikowi technikum - Stanisławowi Knapikowi. Spotkanie rozpoczęło się Mszą Św. Następnie zaproszono absolwentów na uroczysty obiad do DPS. Jednak przed posiłkiem postanowiono przeprowadzić lekcję. Na początku tradycyjnie odczytano listę obecności. Zjazd absolwentów był wspaniałą okazją do wspomnień i powrotu do młodzieńczych lat spędzonych w szkole. (ANA)

spotkanie absolwentów po latach scenariusz