🐈 Mąż Mnie Nie Szanuje Druga Strona Medalu

Napisano Listopad 12, 2006. Kolejne pokrzywdzone bejbi ;) Żeby zapracować sobie na szacunek drugiej osoby, trzeba z szacunkiem podchodzić do innych. Wyraźnie widać, że autor zapomniał o tym Jeśli często czujemy się niedocenieni, zawstydzeni lub rozczarowani zachowaniem partnera, możliwe, że nie odpowiada nam jego podejście do naszej osoby czy relacji. Istnieje też kilka wyraźnych, czerwonych flag, które mogą oznaczać, że druga osoba nie obdarza nas szacunkiem. Trochę tej racji masz jeśli chodzi o te tzw.kamieniowanie ale jest też druga strona medalu całej tej sytuacji. Mianowicie coraz wieksza społeczna akceptacja zdrady ogólnie rozumianej Niby jej nieakceptujemy ale jednocześnie prawie nic nie robimy by ją napiętnować faktycznie.Takie chowanie głowy w piasek.Co osobiście mnie nie dotyczy Alena Pettitt – prekursorka mody na traditional wife. Ruch tradwife zrzesza wokół siebie kobiety, które pragną celebrować życie rodzinne, oddając się opiece nad dziećmi i trosce o męża. Domowe prace to dla nich przyjemność, a nie zmora i strata czasu. Gotowanie posiłków to sztuka kulinarna, a nie przykry obowiązek. MĄŻ MNIE NIE SZANUJE: najświeższe informacje, zdjęcia, video o MĄŻ MNIE NIE SZANUJE; Mąż mnie nie szanuje Druga Strona Medalu. 36,611 likes · 286 talking about this. Współpraca / Prowadzenie: paweldsm@gmail.com Mam jednak swoje pieniądze z wynajmu. To ja kupuje dziecku ubrania i większość jedzenia. Kupuje też jedzenie dla nas.Muszę się zastanowić jak to zrobić z tym rozwodem. Nie mam pojęcia jak to się po kolei wszystko robi. Mąż straszy mnie że zabierze mi dziecko bo nie pracuje. Straszy że nie da mi rozwodu. Wokol nas jest tyle kobiet, które nie pracują, bo nie muszą i dla mnie jeśli obie strony się na to godzą to jest ok. Sama tak bym nie umiała, ale szanuje czyjąś decyzję. Aby potrafić dobrze reagować na oznaki braku szacunku ze strony męża trzeba dowiedzieć się czym tak naprawdę ten szacunku jest. Szacunek jest zespołem postępowań, które sprawiają, że druga osoba w związku czuje, że jej zdanie ma znaczenie, a jej osoba jest godna uznania. Witam, już nie mam siły do tego wszystkiego i muszę się komuś wyżalić.. mam 18 lat i 8-miesięcznego synka. Wziełam ślub cywilny z ojcem mojego dziecka z miłości naprawdę,, on też Spośród wielu ankiet, które wróciły do mnie wypełnione, wybrałam wypowiedzi 30 osób w wieku 20-32 lata, czyli grupę tzw. „młodych dorosłych”. Interesowało mnie między innymi, ilu z nich ma za sobą terapię, jest to bowiem bardzo ważny czynnik, który wpływa na postrzeganie swojego bycia DDA. 514 odpowiedzi. 38842 wyświetleń. Retrogradacja2023. Przed chwilą. Moja zona przestala mnie szanowac. Od zawsze zajmowala sie domem, taki mielismy uklad. Ja pracowalem a ona opiekowala sie jrRC. szyneczka80 Dołączył: 2016-01-01 Miasto: ustka Liczba postów: 310 29 kwietnia 2016, 09:29 nie wiem juz co robic. Znam meza od 4 lat i jest coraz gorzej. Maz mnie nie szanuje. Mowi do mnie podniesionym glosem, potrafi wyzwac. Ostatnio zaczal wydawac mi polecenia. Mamy male 1,5 roczne dziecko i obecnie jestem na wychowawczym. Nie chcialabym rozwodu bo szkoda mi maluszka zeby wychowywal sie bez ojca. Ale z drugiej strony przeciez bedzie widziec ze tatus nie szanuje mamusi i bedzie robic to samo. Co zrobic w takiej sytuacji? Macie jakies rady jak zmienic postepowanie meza? Camorrra Dołączył: 2015-02-08 Miasto: wrocław Liczba postów: 2870 29 kwietnia 2016, 10:16 Camorrra napisał(a):gryczana napisał(a):Matylda111 napisał(a):A dlaczego teraz dopiero Ci to przeszkadza? Dziecko ma 1,5 roku pozwalałaś mu na takie traktowanie? Tu chyba leży pies pogrzebany. Od razu trzeba było ucinać każdy komentarz. Teraz natomiast postawienie go do pionu będzie po prostu misją specjalną. Współczuję. bo to tak jet że na początku nie chcesz się kłócić myślisz że to taki wybryk lub coś a potem zaczyna być tego tyle że już przeszkadza. To też nie jest tak ze facet z dnia na dzień staje się hamem ale to tak eskaluje To jest tak, że facet chamem jest od początku, tylko kobiety naiwnie wierzą się zmieni, a już zwłaszcza na pewno po urodzeniu dziecka, które zmieni żabę w księcia i będą żyli długo i szczęśliwie. No też racja. Tylko taki ham jak jest trzymany krótko to się pilnuje. Ale jak poczuje władze to wtedy wychodzi z człowieka co najgorsze. Tylko, że nie po to jest się z facetem, aby na każdym kroku się pilnować. Facet to nie jest dzikie zwierzę, które trzeba trzymać w klatce czy na krótkiej smyczy, a jak wychyli się za bardzo to w łeb klapkiem, żeby na miejsce wrócił. Życie z takim facetem jest męką i od takuch facetów się ucieka tudzież odchodzi zaraz na początku. Camorrra Dołączył: 2015-02-08 Miasto: wrocław Liczba postów: 2870 29 kwietnia 2016, 10:17 szyneczka80 napisał(a):no wlasnie. Poczatkowo nie byl chamem. Poczul sie chyba pewnie. A teraz sie tlumaczy ze to dlatego ze jest taki zmeczony a ja sobie siedze w domuBył chamem, tylko tego nie widziałaś lub zapewne nie chciałaś widzieć. Magotkaa Dołączył: 2010-06-06 Miasto: Wrocław Liczba postów: 2 29 kwietnia 2016, 10:19 JEST COŚ TAKIEGO JAK TACIERZYŃSKIE!!!! Camorrra Dołączył: 2015-02-08 Miasto: wrocław Liczba postów: 2870 29 kwietnia 2016, 10:19 gryczana napisał(a):a z przykładu mojej Mamy która pracowała w biurze a ojciec fiz: całe życie ojciec miał jej za złe że jest lepiej wykształcona lepiej zarabia i ma mniej męcząca pracę. To potem w domu robił z siebie męczennika a ja jak niewolnicy traktowal. Ja na to nie pozwolę. Od chowal Młoda i albo jaśnie pan zacznie się zachowywać albo sajonara. Twardą trzeba być nie mietka Powielasz schemat matki. I pozwalasz na to samo. Jakbyś była twarda i miała szacunek do siebie odeszłabyś już teraz, a nie czekała aż dziecko podrośnie. Bo Ty nie czekasz na podrośnięcie dziecka - to tylko wymówka, tylko wierzysz, że facet się zmieni z czasem. Edytowany przez Camorrra 29 kwietnia 2016, 10:21 gryczana Dołączył: 2013-01-24 Miasto: Poznań Liczba postów: 1077 29 kwietnia 2016, 10:20 Camorrra napisał(a):gryczana napisał(a):Camorrra napisał(a):gryczana napisał(a):Matylda111 napisał(a):A dlaczego teraz dopiero Ci to przeszkadza? Dziecko ma 1,5 roku pozwalałaś mu na takie traktowanie? Tu chyba leży pies pogrzebany. Od razu trzeba było ucinać każdy komentarz. Teraz natomiast postawienie go do pionu będzie po prostu misją specjalną. Współczuję. bo to tak jet że na początku nie chcesz się kłócić myślisz że to taki wybryk lub coś a potem zaczyna być tego tyle że już przeszkadza. To też nie jest tak ze facet z dnia na dzień staje się hamem ale to tak eskaluje To jest tak, że facet chamem jest od początku, tylko kobiety naiwnie wierzą się zmieni, a już zwłaszcza na pewno po urodzeniu dziecka, które zmieni żabę w księcia i będą żyli długo i szczęśliwie. No też racja. Tylko taki ham jak jest trzymany krótko to się pilnuje. Ale jak poczuje władze to wtedy wychodzi z człowieka co najgorsze. Tylko, że nie po to jest się z facetem, aby na każdym kroku się pilnować. Facet to nie jest dzikie zwierzę, które trzeba trzymać w klatce czy na krótkiej smyczy, a jak wychyli się za bardzo to w łeb klapkiem, żeby na miejsce wrócił. Życie z takim facetem jest męką i od takuch facetów się ucieka tudzież odchodzi zaraz na początku. oczywiście masz rację. Ale życie nie jest czarno-białe. Np mój na codzień moje zdanie ma w dupie moja praca w domu przy dziecku też nic nie znaczy ale w ciężkich chwilach jest niezawodny i pomoże jak umie. A to też w życiu jest ważne. gryczana Dołączył: 2013-01-24 Miasto: Poznań Liczba postów: 1077 29 kwietnia 2016, 10:23 Camorrra napisał(a):gryczana napisał(a):a z przykładu mojej Mamy która pracowała w biurze a ojciec fiz: całe życie ojciec miał jej za złe że jest lepiej wykształcona lepiej zarabia i ma mniej męcząca pracę. To potem w domu robił z siebie męczennika a ja jak niewolnicy traktowal. Ja na to nie pozwolę. Od chowal Młoda i albo jaśnie pan zacznie się zachowywać albo sajonara. Twardą trzeba być nie mietka Powielasz schemat matki. I pozwalasz na to samo. Jakbyś była twarda i miała szacunek do siebie odeszłabyś już teraz, a nie czekała aż dziecko podrośnie. Bo Ty nie czekasz na podrośnięcie dziecka - to tylko wymówka, tylko wierzysz, że facet się zmieni z czasem. możliwe. Chyba bardziej zbieram się na odwagę. szyneczka80 Dołączył: 2016-01-01 Miasto: ustka Liczba postów: 310 29 kwietnia 2016, 10:23 tak samo jak moj. Czasem zajmuje sie dzieckiem. W domu srednio pomaga. Nie pamietam kiedy ostatnio chociaz kawe mi zrobul Camorrra Dołączył: 2015-02-08 Miasto: wrocław Liczba postów: 2870 29 kwietnia 2016, 10:23 gryczana napisał(a):Camorrra napisał(a):gryczana napisał(a):Camorrra napisał(a):gryczana napisał(a):Matylda111 napisał(a):A dlaczego teraz dopiero Ci to przeszkadza? Dziecko ma 1,5 roku pozwalałaś mu na takie traktowanie? Tu chyba leży pies pogrzebany. Od razu trzeba było ucinać każdy komentarz. Teraz natomiast postawienie go do pionu będzie po prostu misją specjalną. Współczuję. bo to tak jet że na początku nie chcesz się kłócić myślisz że to taki wybryk lub coś a potem zaczyna być tego tyle że już przeszkadza. To też nie jest tak ze facet z dnia na dzień staje się hamem ale to tak eskaluje To jest tak, że facet chamem jest od początku, tylko kobiety naiwnie wierzą się zmieni, a już zwłaszcza na pewno po urodzeniu dziecka, które zmieni żabę w księcia i będą żyli długo i szczęśliwie. No też racja. Tylko taki ham jak jest trzymany krótko to się pilnuje. Ale jak poczuje władze to wtedy wychodzi z człowieka co najgorsze. Tylko, że nie po to jest się z facetem, aby na każdym kroku się pilnować. Facet to nie jest dzikie zwierzę, które trzeba trzymać w klatce czy na krótkiej smyczy, a jak wychyli się za bardzo to w łeb klapkiem, żeby na miejsce wrócił. Życie z takim facetem jest męką i od takuch facetów się ucieka tudzież odchodzi zaraz na początku. oczywiście masz rację. Ale życie nie jest czarno-białe. Np mój na codzień moje zdanie ma w dupie moja praca w domu przy dziecku też nic nie znaczy ale w ciężkich chwilach jest niezawodny i pomoże jak umie. A to też w życiu jest ważne. Strasznie smutne jest to co piszesz. Przecież on Cię zawodzi na każdym kroku. Edytowany przez Camorrra 29 kwietnia 2016, 10:25 Dołączył: 2013-08-18 Miasto: Zielone Wzgórze Liczba postów: 4712 29 kwietnia 2016, 10:24 Camorrra napisał(a):gryczana napisał(a):Camorrra napisał(a):gryczana napisał(a):Matylda111 napisał(a):A dlaczego teraz dopiero Ci to przeszkadza? Dziecko ma 1,5 roku pozwalałaś mu na takie traktowanie? Tu chyba leży pies pogrzebany. Od razu trzeba było ucinać każdy komentarz. Teraz natomiast postawienie go do pionu będzie po prostu misją specjalną. Współczuję. bo to tak jet że na początku nie chcesz się kłócić myślisz że to taki wybryk lub coś a potem zaczyna być tego tyle że już przeszkadza. To też nie jest tak ze facet z dnia na dzień staje się hamem ale to tak eskaluje To jest tak, że facet chamem jest od początku, tylko kobiety naiwnie wierzą się zmieni, a już zwłaszcza na pewno po urodzeniu dziecka, które zmieni żabę w księcia i będą żyli długo i szczęśliwie. No też racja. Tylko taki ham jak jest trzymany krótko to się pilnuje. Ale jak poczuje władze to wtedy wychodzi z człowieka co najgorsze. Tylko, że nie po to jest się z facetem, aby na każdym kroku się pilnować. Facet to nie jest dzikie zwierzę, które trzeba trzymać w klatce czy na krótkiej smyczy, a jak wychyli się za bardzo to w łeb klapkiem, żeby na miejsce wrócił. Życie z takim facetem jest męką i od takuch facetów się ucieka tudzież odchodzi zaraz na początku. HA HA HA!Camorra pomiędzy moim "Od razu trzeba było ucinać każdy komentarz" a Twoim "trzeba trzymać w klatce czy na krótkiej smyczy, a jak wychyli się za bardzo to w łeb klapkiem, żeby na miejsce wróci" jest jeszcze cała gama różnych pośrednich zachowań. Szkoda, że dla Was wszystko jest czarne albo białe i normalne rady są niczym, a aprobujecie tylko jedno wyjście: brać dziecko i odchodzić. Dziękuję. Ewakuuję się z tego wątku, bo nie bardzo lubię rozmowy na tym poziomie. Camorrra Dołączył: 2015-02-08 Miasto: wrocław Liczba postów: 2870 29 kwietnia 2016, 10:28 Matylda111 napisał(a):Camorrra napisał(a):gryczana napisał(a):Camorrra napisał(a):gryczana napisał(a):Matylda111 napisał(a):A dlaczego teraz dopiero Ci to przeszkadza? Dziecko ma 1,5 roku pozwalałaś mu na takie traktowanie? Tu chyba leży pies pogrzebany. Od razu trzeba było ucinać każdy komentarz. Teraz natomiast postawienie go do pionu będzie po prostu misją specjalną. Współczuję. bo to tak jet że na początku nie chcesz się kłócić myślisz że to taki wybryk lub coś a potem zaczyna być tego tyle że już przeszkadza. To też nie jest tak ze facet z dnia na dzień staje się hamem ale to tak eskaluje To jest tak, że facet chamem jest od początku, tylko kobiety naiwnie wierzą się zmieni, a już zwłaszcza na pewno po urodzeniu dziecka, które zmieni żabę w księcia i będą żyli długo i szczęśliwie. No też racja. Tylko taki ham jak jest trzymany krótko to się pilnuje. Ale jak poczuje władze to wtedy wychodzi z człowieka co najgorsze. Tylko, że nie po to jest się z facetem, aby na każdym kroku się pilnować. Facet to nie jest dzikie zwierzę, które trzeba trzymać w klatce czy na krótkiej smyczy, a jak wychyli się za bardzo to w łeb klapkiem, żeby na miejsce wrócił. Życie z takim facetem jest męką i od takuch facetów się ucieka tudzież odchodzi zaraz na początku. HA HA HA!Camorra pomiędzy moim "Od razu trzeba było ucinać każdy komentarz" a Twoim "trzeba trzymać w klatce czy na krótkiej smyczy, a jak wychyli się za bardzo to w łeb klapkiem, żeby na miejsce wróci" jest jeszcze cała gama różnych pośrednich zachowań. Szkoda, że dla Was wszystko jest czarne albo białe i normalne rady są niczym, a aprobujecie tylko jedno wyjście: brać dziecko i odchodzić. Dziękuję. Ewakuuję się z tego wątku, bo nie bardzo lubię rozmowy na tym poziomie. Kompletnie nie zrozumiałaś mojej wypowiedzi. I niestety ale w przypadku szacunku to sprawa jest czarno biała, bo albo on jest albo go nie ma i tu żadne rozmowy i proszenie o niego nie powinno mieć miejsca. A od facetów którzy nie szanują to się ucieka na początku, a nie wychodzi za nich za mąż, rodzi dzieci i się nagle po paru latach budzi z ręką w tym ja poradziłam Autorce pójście do pracy, nic nie pisałam o odchodzeniu z dzieciakiem. Edytowany przez Camorrra 29 kwietnia 2016, 10:30 Mój mąż od wielu lat próbuje odciąć mnie od mojej rodziny. Mam tylko 70-letnią matkę i brata, który często pracuje za granicą i mamy mały kontakt. Ponieważ mój mąż ich nie lubi (szczególnie oczywiście teściowej), przestał do nich jeździć. Szczęście, że mnie nie zabrania wizyt, ale obraża moje uczucia względem ukochanych mi osób. Gdy oni przyjdą do nas (co zdarza się raz na rok, choć mieszkamy 15 km od siebie ), maż udaje, że ich nie ma i zamyka się w pokoju. Gdy nadchodzi wigilia lub inne święta, muszę wybierać między spędzeniem jej w swoim domu a odwiedzeniem samotnej i starej matki. Ostatnio wymyśliłam, że co roku jestem w innym domu. Skutkiem było to, że mama omal nie dostała zawału i przepłakała cały dzień. Miałam ogromne wyrzuty sumienia. Z drugiej strony wiem, że cokolwiek zrobię, to będzie źle, bo ktoś będzie cierpiał. Druga strona medalu, to rodzina mojego męża. Chciałam dać mu dobry przykład i przyjmuję ich zawsze dobrze. Ponieważ mieszkaja daleko, mogą nocować i są przeze mnie obsłużeni bez zarzutu. Oni również nie lubią mojej matki - zauważyłam, że mój mąż musiał ich nastawić, bo traktują ją i przy okazji mnie jak wroga. Dziś rano wybierali sie na wycieczkę (oczywiście beze mnie, bo ja pełnię tylko rolę służącej). Myślałam, że mąż podziękuję mi za moja pracę, ale on powiedział, że mnie nikt nie lubi, ani mojej chamskiej rodziny... To, że piszę o tym do obcej osoby oznacza, że naprawdę nie umiem sobie z tym poradzić. Wiem tylko jedno - jeśli mąż nie szanuje mojej rodziny, to tak jakby nie szanował mnie... Witaj! Niestety twoja diagnoza wydaje się słuszna. Mąż nie traktuje cię tak, jak powinno traktowa się osobę, którą się kocha. Ba! nie traktuje cię nawet tak jak osobę, którą się szanuje, choćby z racji spędzenia tylu wspólnych lat razem - na dobre i na złe. Zachowuje się jak władca, któremu się wszystko należy i który postępuje według swoich własnych zasad. Długo próbujesz się z tym godzić ale moim zdaniem chyba czas, abyś trochę podniosła głowę. Skoro i tak on nie jest zadowolony, skoro, jak piszesz i tak będzie "źle", to rób tak, jak uważasz za słuszne i właściwe. Nie zrywaj kontaktu z rodziną - to chyba jedyne osoby, od których dostajesz trochę ciepła. Nie staraj się być zawsze "correct" wobec ludzi, którzy mają cię za służącą. Oni i tak nie doceniają tego co robisz i nie widzą twoich starań - to po co się męczyć? Jeśli ty nie zaczniesz sama siebie szanować i tego szacunku wymagać, to nie będą cię szanować inni. Pozwoliłaś mężowi wejść sobie na głowę, pozwoliłaś, aby cię zdominował i zaczął sobie rościć prawo do decydowania, co masz robić i co jest dla ciebie właściwe. Ty, jako osoba dobra i spolegliwa myślałaś, że twoja dobroć, spokój ukoi burze i nauczy męża dobrego postępowania. Niestety stało sie inaczej. Jesteś młoda i zapewne samodzielna i silna (jak każda taka osoba, tylko sama w to nie wierzysz), zacznij podejmować własne decyzje, nie oglądając się na męża. Jeśli tam "nikt cię nie lubi" to znajdź ludzi, którzy będą cię lubić i poważać. Nie daj się tłamsić i poniżać, bo to jest poddawanie się domowej przemocy. To osłabia i odbiera chęć do życia. Nie daj się! Pamiętaj, że odpowiedź naszego eksperta ma charakter informacyjny i nie zastąpi wizyty u lekarza. Inne porady tego eksperta Tatiana Ostaszewska-Mosak Ojczym nie akceptuje syna Rozpoczęte przez ~Matka, 11 mar 2018 ~Zla macocha Napisane 16 czerwca 2020 - 22:43 Mam to samo,od 10 lat malzenstwo z wychowaniem corki maza,miala 7 lat teraz 18,przezylam piekło. Mąż poprosu w pewnym momencie oszalal na jej punkcie jak nikim ,wedlug nich to ja ja tryufuje jak on sie nademna do mnie na ty ,jest przede wszystkim straszna egoiska,kocha tylko siebie przewrazliwiona na swoim punkcie a on robi akcje o "krzywe spojrzenie" na masakra a on skrzetnie korzysta z tego ze ojciec zacgwyca sue jej chamstwem i ich . Udostępnij | Dodaj wpis | Cytuj | Link bezpośredni | Zgłoś naruszenie ~P. ~P. Napisane 17 czerwca 2020 - 02:49 Bardzo Ci współczuję, ale ja generalnie uważam, że każde skrajności są złe. Udostępnij | Dodaj wpis | Cytuj | Link bezpośredni | Zgłoś naruszenie ~Magda ~Magda Napisane 28 czerwca 2020 - 21:58 Widzę jedną wspólną cechę wśród wszystkich tych niebiologicznych ojców: opinię, że nasze dzieci są złe, my jesteśmy złymi matkami, a nasi synowie to geje... Nigdy nie będzie lepiej. Dla mnie syn jest najważniejszy, ponieważ jeśli teraz nie dam mu wsparcia i miłości to co będzie potem. Mój partner po jednym zdaniu „widzę, że nie ma tu dla mnie miejsca”, kiedy oglądaliśmy z synem film, a on wrócił do domu akurat, został poproszony o zabranie wszystkich swoich rzeczy i wyprowadzkę. Nosiłam syna dziewięć miesięcy pod sercem, urodziłam, wychowywałam sama 13 lat w naszym domu. Domu moim i mojego syna. Ponoszę odpowiedzialność za spokój i bezpieczeństwo mojego dziecka. To jest najważniejsze. Chciałybyście być poniżane? Dręczone psychicznie, pomijane, lekceważone? Czy jakby to wszystko co jest kierowane przeciw Waszym dzieciom dotyczyło Was bylibyście dalej w tych związkach? Pozdrawiam i życzę więcej odpowiedzialności. Dzieci są skazane na los jaki im gotujecie w tych pseudo pełnych rodzinach. Może brutalnie, ale Udostępnij | Dodaj wpis | Cytuj | Link bezpośredni | Zgłoś naruszenie ~ThePsycho ~ThePsycho Napisane 29 czerwca 2020 - 22:49 Magda, przeczytaj jeszcze raz swój post, jeszcze raz i jeszcze raz. Może wtedy zrozumiesz, dlaczego Twój partner tak się zachował. Obawiam się że w waszym związku nie było żadnej równowagi, ba, zaryzykuję wręcz stwierdzenie, że tego związku wcale nie było. Że liczyłaś się tylko Ty i Twoje dziecko, a partner był tylko dodatkiem, zabawką którą wyciąga się z szafy kiedy jest potrzebna, a potem chowa z powrotem. A każde, nawet słuszne zwrócenie uwagi czy skrytykowanie zachowania waszego dziecka, odbieracie jako atak na siebie i traktujecie niemal jak wypowiedzenie wojny. Przerabiałem ten ten schemat przez niemal 2 lata. Tyle się pisze o tym, że taki związek wymaga dojrzałości od mężczyzny. Szkoda tylko że nikt nie wspomina, że kobieta też musi dojrzeć do życia z partnerem, który nie jest ojcem jej dziecka. Nie każda to potrafi. Udostępnij | Dodaj wpis | Cytuj | Link bezpośredni | Zgłoś naruszenie ~Magda ~Magda Napisane 29 czerwca 2020 - 23:15 Dzień Dobry, Nic nie napisałam o naszych relacjach z Partnerem. Dlatego nie rozumiem komentarza. Proszę przeczytać mój post jeszcze raz i jeszcze raz i jeszcze raz. Może Pan zrozumie, ze pisałam tylko o dzieciach. Największym cudzie, który się zdarza w życiu. Bardzo mi przykro, ze był Pan rzeczą jak te dzieci cierpiące w związkach. Wie Pan jednak jak one się czuja. Pan mógł odejść przynajmniej one nie mogą. Pozdrawiam serdecznie. Życzę powodzenia i zapewniam, ze są dobre kobiety i wspaniali mężczyźni, którzy potrafią być Partnerkami/Partnerami zarówno dla matek i ojców jak i ich niewspólnych dzieci. Udostępnij | Dodaj wpis | Cytuj | Link bezpośredni | Zgłoś naruszenie ~ThePsycho ~ThePsycho Napisane 30 czerwca 2020 - 00:52 Jak to nie wspomniałaś? Sama napisałaś że po jego stwierdzeniu „widzę, że nie ma tu dla mnie miejsca” kazałaś mu się wynosić. No powiedz mi, o czym to świadczy? A zastanowiłaś się chociaż, czemu tak powiedział? Bo ja o tym właśnie mówię. Masz pretensje do swojego (jak mniemam byłego) partnera, a nie widzisz przyczyny. Ja ją widzę aż zbyt wyraźnie i wierz mi, nie musisz mi opowiadać w szczegółach o swojej relacji... Udostępnij | Dodaj wpis | Cytuj | Link bezpośredni | Zgłoś naruszenie ~Waldek ~Waldek Napisane 30 czerwca 2020 - 18:51 Magda, Jestem mężczyzna, który szanuje niewspolne dzieci swojej Partnerki. Brawo za konsekwencję w dzialaniu dla Ciebie i brawo za podejscie do dzieci - słowa mojej żony. Jestem psychologiem z wyksztalcenia i powiem jedno:, osoba ktora wchodzi w zwiazek gdzie druga strona ma dzieci i są one cześcią ich wspólnego życia nie ma prawa nic zmienieć i nakazywać ani wymagać. Należy nawiązywać relacje. Zmiany dla dzieci są trudne do zaakceptowania. Dzieci wymagają uwagi. Jeśli są pomijane zwracaja sie o uwagę metodami niekoniecznie zgodnymi z zasadami wspólnego pożycia. Brak uwagi i zrozumienia moze objawiać się nawet agresją u dzieci. Mniemam (????), że jesteś szczesliwa i spokojna teraz o Waszą wspolna przyszlość. Nigdy wiecej agresji na forum personalnie dla wszystkich. Proponuje porady psychologa, nie mniemanie o kimś o kim nic nie wiemy poza tym, że spokój i bezpieczeństwo (najważniejsza z potrzeb człowieka) zostaly zagrożone i reakcja jako forma obrony została wdrożona. Nie wylewajmy tutaj swoich porażek na nieznane nam osoby. Udostępnij | Dodaj wpis | Cytuj | Link bezpośredni | Zgłoś naruszenie ~Kasia ~Kasia Napisane 30 czerwca 2020 - 21:15 Waldku, bardzo dziękuję za te Udostępnij | Dodaj wpis | Cytuj | Link bezpośredni | Zgłoś naruszenie ~Magda ~Magda Napisane 30 czerwca 2020 - 21:45 Waldku, Bardzo dziękuję za wsparcie. To miłe. Nie czułam się zaatakowana, ponieważ nie mniemam lecz mam uzasadnione podejrzenie, że to nie chodziło o mnie w poście powyżej Twojego. Jeśli tylko komuś to pomogło, aby powiedzieć co ma w sercu schowane przed światem co mi tam. Przecież tylko prawda boli, nieprawdaż? Podziękuj żonie. Udostępnij | Dodaj wpis | Cytuj | Link bezpośredni | Zgłoś naruszenie ~Agnieszka34 ~Agnieszka34 Napisane 20 sierpnia 2020 - 22:36 Szanowni Państwo, zdołowana moją sytuacją, a jakże podobną do Waszych - znalazłam te forum. Zgadzam się z przedmówczynią, że niezależnie od okoliczności, osób etc. w tych smutnych historiach jest wspólny mianownik, w postaci twierdzeń parterów/ mężów, że nasze dzieci są złe, wszystko robią nie tak i my jako matki także, a ONI są ofiarą całej sytuacji. Zauważyłyście ile „małych potworów” chodzi po tym świecie ?! A Ci biedni mężczyźni są ofiarą spisku i przemocy kierowanej przez dzieci ?!?! Jest we mnie tyle żalu, czuje się winna, że mój 5-letni syn przechodzi przez to od 2 lat, co gorsze jego biologiczny ojciec nie chce mieć z nim kontaktu, a synek do partnera mówi „tata”. Parterowi mój syn we wszystkim przeszkadza, na nic mu nie pozwala, także nie używa jego imienia, mówi „on”, „jego”, „go”. Oczywiście parter twierdzi, że to on czuje się intruzem, szczególnie to eksponuje jak poświęcam czas synowi. Zauważyłam, że najszczęśliwszy jest kiedy zwracam uwagę synowi, wtedy on z podwojona siła podkreśla przewinienia syna. Parter ma także syna/ 6-latka, kiedy ma z nim widzenia jest cudowny, dla mojego dziecka także, tylko jak oddaje swoje dziecko do matki znowu warczy, jest naburmuszony i niewiadomo na co zły. Jego syn to ideał pod każdym względem, nic nie robi źle, a jeżeli się zdarzy to parter wszystko i raca w żart. Rozważam rozstanie, chociaż nie jest to łatwe, wstyd mi przed rodzina i najbliższymi.... najpierw rozwiodłam się po roku, bo mąż okazał się narkomanem, potem ojciec synka - cham, przemocowiec, nie ma z dzieckiem kontaktu, a teraz mam ponownie się rozstać kiedy kupiliśmy wspólnie mieszkanie, on się rozwiódł , dużo by pisać.... Zreszta ja zawsze chciałam mieć więcej niż jedno dziecko, chciałam założyć rodzine, on niby też, ale coraz bardziej przekonuje się , że nie z nami, ze mną być może tak, ale bez udziału mojego syna .... teraz już jest tylko gorzej, od tygodnia się kłócimy, w zasadzie to przestałam się odzywać i śpię w salonie. Udostępnij | Dodaj wpis | Cytuj | Link bezpośredni | Zgłoś naruszenie ~Kasia ~Kasia Napisane 21 sierpnia 2020 - 08:47 Witaj Agnieszko, Twoja historia jest nieprawdopodobnie podobna do mojej tyle,że ja w tym małżeństwie tkwię już 12 lat i tyle samo czasu każde z nas cierpi ,ja, mój mąż i moje dorosłe już tego,że mój syn kilka miesięcy temu wyprowadził się z domu to nienawiść do mojego syna ze strony mojego męża jest coraz wrażenie,że nienawidzi go za to,że sobie radzi w życiu ( a miał przecież sobie nie poradzić bo nic nie potrafi,jest tempy itd).Tak samo jak u Ciebie Agnieszko mój mąż nie używa imion dzieci,wydaje mi się,że może już nawet zapomniał jak się wszyscy są winni tylko nie mi za złe,że ja się o nie martwię,że gotuję im obiady,że im piorę, pilnuję szkoły zwrócę uwagę,że jemu również gotuję, piorę, martwię się o niego itd to zaraz odbiera to za tak w kółko. Wiem,że nigdy nie będę z nim szczęśliwa bo zawsze będą nas dzieliły rok czasu uczęszczaliśmy na terapię małżeńską gdzie nawet Pani psycholog nie miała chyba już na niego upartym,nudnym po 40 lat a on zachowuje się jakby miał z od niego już dawno,ale nie bardzo mam gdzie się dnia kiedy dzieciaki ułożą już sobie do końca samodzielnie życie a wtedy.... żegnaj chłopie. Teraz postanowiłam myśleć tylko o sobie,chce się spotkać ze znajomymi to idę, chcę iść na siłownię idę, chcę wyjechać na weekend, jadę, chcę kupić nową kieckę, kupuję. Nie pytam go o nic, nie radzę się,nie zaczynam go lekceważyć jak on dzieci. Trzymaj się Agnieszko i napisz coś czasami ???? Pozdrawiam,Kasia. Udostępnij | Dodaj wpis | Cytuj | Link bezpośredni | Zgłoś naruszenie ~Agnieszka34 ~Agnieszka34 Napisane 21 sierpnia 2020 - 17:15 Witaj Kasiu, dobrze , że jest takie forum, gdzie można zwyczajnie „wypluć” z siebie wszystko co cię boli .... mój partner dla mnie jest dobry, jak tylko może wszędzie mnie zabiera - także w delegacje , ja zreszta również tak robię. Jest cudowny jak w pobliżu nie ma mojego dziecka. Ja i on również mamy ojczyma, mój był ok, a jego zachowywał się jak on teraz w stosunku do mojego syna. Mój partner idiotycznie tłumaczy się, że on jest tylko wymagający i że w stosunku do swojego dziecka tez taki był, a zmianę zachowania tłumaczy tęsknota za synem. Może cis w tym jest, bo nawet jego była żona mówi, że stał się super ojcem. Czasami odnoszę wrażenie, że on nie chce być miły dla mojego dziecka, żeby w pewnym sensie nie zdradzić swojego, szczególnie, że była żona pierze mu mózg, mnie i mojego syna wyzywa id najgorszych, a parter nawet nas nie broni, jakby dawał ciche przyzwolenie na to. Kiedyś nawet powiedziała, że jej syn nie może z nami przebywać ze względu na inna florę bakteryjną :-) podczas gdy jej partner ma właściwa florę, ma być miły dla dziecka i taki jest, prymitywne to wszystko i słabe zaprzestalam kontaktów partnera i jego syna z nami, kiedy ma widzenia wyjeżdżam pod byle pretekstem do rodziców, zreszta powiedziałam parterowi, że nam dość jego obłudy i bycia milutkim dla mojego dziecka kiedy jego jest u nas.... moja „teściowa” jest bardzo dobra dla mojego syna, jakby rozumiała sytuacje, no ale nigdy głośno tego nie powie. Mój partner był nawet zły na nią, że dla mojego dziecka jest milsza, a do biologicznego wnuka nawet nie dzwoni (dzwoniła ale jego mama nie odbierała, a potem uznała, że wnuk z ojcem powinni tez czasem do niej przyjechać), nawet pod jego wpływem próbowała być „gorsza” dla mojego syna, ale zainterweniowałam i wróciło wszystko do normy. Teraz parter wszędzie brałby z nami swoją matkę, bo super zajmuje się moim dzieckiem, a ja mogę w 100% poświecić się jemu. Kiedyś był inny, zabiegał o względu syna, chodziliśmy na wspólne spacery, graliśmy razem w gry etc. Teraz twierdzi, że nie mamy jak pójść na spacer , pytając retorycznie, cyt.:”no bo jak?”. Czasami cieszę się z tej pandemii, bo zniknął problem wspólnych wakacji, o których nie mam co nawet marzyć, pewnie jak skończy się te wariactwo, pojadę sama z synem. Tylko ja nie po to się wiązałam żeby jechać sama z dzieckiem, po co mi to było.... mogłam znaleźć sobie przyjaciela tzw „dochodzącego”. Z tym typem nie mam nic, ani rodziny, ani dziecka, ani ślubu - chociaż ja już sama nie chce z nim niczego, ale z nim, a nie w ogóle. Nie musi być ojcem dla mojego syna, zreszta powiedział, że nie chce (tylko cały czas go szturmuje, chociaż kazałam mu się w wyniku jego wyznania nie wtrącać do mojego dziecka), chciałam tylko żeby wsparł go czasem męskim towarzystwem, szczególnie, że nie ma kontaktu z ojcem. Chciałabym żeby nauczył jeździć go na rowerze, pomajsterkował z nim, ale to jest nierealne. Kasiu Ty żyjesz ze swoim mężem jak moja „teściowa” ze swoim, on całymi dniami siedzi zamknięty w pokoju, a ina jak słomiana wdowa wszystko robi sama. Udostępnij | Dodaj wpis | Cytuj | Link bezpośredni | Zgłoś naruszenie ~Kasia ~Kasia Napisane 21 sierpnia 2020 - 18:15 Agnieszko dobrze ujełaś, żyję z nim jak słomiana on dla mnie samej też był zawsze dobrym mężem,kupował drogie prezenty,zabierał gdzie tylko coś wspomniałam, już było ,koncert, wyjście do dobrej restauracji,drogi płaszcz, to zawsze był jego sposób na okazywanie jednak nie okazywał czułości ,był sztywny i nie wypadało nawet złapać mnie w towarzystwie za jak obcy ludzie szaleństwa,koszula nawet na grillu zapięta pod też traktował moje nie miały prawa nigdy żartować a szczególnie mój syn,który jest wesołym,zabawnym i wrażliwym którego większość bardzo mąż jest wydaje mi się o to zazdrosny więc nazywa go głupkiem, który w życiu jeszcze to,że on czeka na jego Oskar,mój syn wpadnie do domu na kilka minut,w domu atmosfera tak się zagęszcza,że czują to chyba wszyscy wzrok nienawiści na męża mojego męża jest miesiąc temu dowiedziałam się,że mąż założył sobie profil na portalu randkowym,ale miał pecha bo napisał do mojej starej znajomej z liceum a ta mnie o tym mu o tym powiedziałam ,że wiem ,że pisze do innych kobiet stwierdził,że sama sobie na to chyba nawet pewną mogę chyba śmiało stwierdzić,że już go nie kocham,ale czy fakt że nie sypia ze mną od kilkunastu miesięcy pozwala mi na to żeby go zdradzić? Ja uważam,że twierdzi ,że na sex muszę sobie tylko nie wiem czym nasuwa mi się tylko chce abym odwróciła się od cóż,z sexu nici ????Mnie to już chyba bawi . Takie zachowania z jego strony sprawiają,że zaczyna mocno tracić na wartości w moich oczach,zaczynam go już niepoważnie traktować a w tym momencie wykorzystać poprostu . Udaję miłą,odkładam na miejsce przysłowiowe klucze ( o które też wciąż są kłótnie ) a czerpię korzyści z wyjazdów, koncertów, jeszcze kiedyś będę nie z nim. Pozdrawiam. Udostępnij | Dodaj wpis | Cytuj | Link bezpośredni | Zgłoś naruszenie ~Mama82 ~Mama82 Napisane 22 sierpnia 2020 - 06:48 Witajcie myślałam że tacy faceci jak moj mąż to mega rzadko się trafiają i to ja mam takiego pecha w życiu....jak bym czytała o swoim związku....Kasiu,Agnieszko...sytuacja u nas jest wręcz taka sama...mój mąż do córki z pierwszego małżeństwa również nie zwraca się po imieniu zawsze w osobie trzeciej mówi do mnie o niej jak ma coś zrobić...a tak to ona....ona ma już 15 lat poznałam go 8 lat mieszkałam u mnie to było ok był taki gdy wprowadziliśmy się do niego...słyszymy że musi być jak on chce bo to jego że córka jest leniem bo śpi do 10-11 ...i że jest straszna fleja...sprawdza notorycznie czya podzadek w jej do nie odzywa się do niej od tak poprostu już może z pół roku...pracuje za granicą i zjeżdża co jakiś czas...inaczej bysmy się chyba każdym kroku kontrolować sprawdzać...jak to mówi ma swoje zasady..i że kiedyś było się już zaczyna malować...źle...za wyzywająco się wg niego ubiera ciągle słyszę że z brzuchem wróci...że za dużo jej jeszcze wspólna dwójkę młodszych dzieci.... postraszylam go teraz już rozwodem bo już nie daje zaczęliśmy znów jakoś rozmawiać...pójdziemy do psychologa po pomoc...o ile pójdzie....bo twierdzi że nie ma po co...jestem wyczerpana Udostępnij | Dodaj wpis | Cytuj | Link bezpośredni | Zgłoś naruszenie ~Mama82 ~Mama82 Napisane 22 sierpnia 2020 - 06:59 Jeszcze wam dodam...że z tego co widzę co mówi to musiałaby za mną chodzić jak taki piesek by uczyć się odemnje porządku.. chociaż mnie też poprawia bo jak to mówi on wie lepiej jak coś zrobić....że powinna się uczyć już gotować...bo chłop ja kiedyś zabije jak na takiego jak on trafi....jak już przyjedzie na urlop to córka stara mi się pomagać więcej by był poprostu spokój...to wszystko źle robi....kosila trawę to wg niego kosila jak ułom bo że słuchawkami na uszach...jak np sprząta łazienkę to źle bo szyby prysznicu wycierała ręcznikami papierowymi...a jak już się wg niego zdadzy że coś dobrze na rzut oka wygląda że jest zrobione to tak długo wyszukuje by coś znalesc...nie słyszałam by kiedyś normalnie z nią rozmawiał...wcześniej jak była młodsza to sprawdzal jej zeszyty jak jej idzie w szkole nwm po co bo przecież go nie jak to mówi ma ojca i on nie będzie się z nią mnie chodzi o to by w domu panowała tylko taka ciepła rodzinna się dobrze uczy zawsze miała pasek...a on twierdzi że szkoła do dupy...i zawsze zaputal ja z tego czego nie wiedziała jakiś taki szczegół wzięty za przeproszeniem z dupy....i potem gadanie...że nic nie umie że w życiu sobie nie poradzi... Ma duży dom....dopiero niedawno zabrał się za wykańczanie reszty domu .córka chce by zrobił jej wkoncu taki fajny pokój większy ...ociąga się...ehhh długo by tu jeszcze pisać....czy u którejś z was jest lepiej?pocieszcie mnie że tak.....jak można być takim człowiekiem....nie rozumiem tego...nie mów pojąć.. rozważam na powaznie rozstanie jeśli nic się nie zmieni Udostępnij | Dodaj wpis | Cytuj | Link bezpośredni | Zgłoś naruszenie ~Rysia ~Rysia Napisane 22 sierpnia 2020 - 07:51 Mama82... I tak bardzo długo wytrzymalas. U mnie partner też pracuje za granicą i tylko to ratuje mnie i syna straszego i daje spokoj choć na chwilę. Jednak gdy się zbliża czas powrotu, ja już się zamartwiam. I myślę nad tym co może być nie tak i do czego tym razem się będzie czepiał. Straszne to jest To jest zazdrość podswiadoma o poprzednich parterow i wylewanie zalu na dzieci i pokazanie braku akceptacji Faceci są jeb...i Udostępnij | Dodaj wpis | Cytuj | Link bezpośredni | Zgłoś naruszenie ~Kasia ~Kasia Napisane 22 sierpnia 2020 - 10:11 Cześć dziewczyny :-) Droga Mamo82, chciałabym Cię kochana pocieszyć,ale niestety w moim przypadku nie jest lepiej i zapewne już nie będzie bo mi zwyczajnie już przestało też tak jak Tobie zależało mi na tym żeby mieć ciepły dom,dom w którym jest radość, głośny śmiech, tego nie było i już nie tym jak ma być lepiej jeśli mój mąż wciąż jest przekonany o tym ,że to wszystko moja wina i wina kompletnie nie widzi ani odrobiny swojej winy a to,że nie okazuje uczuć ani mi ani dzieciakom to jest według niego stwierdził,że w życiu nie są ważne uczucia a niego wszystko musi być uporządkowane,zaplanowane,przemyślane,idealne bo inaczej nic się nie ma prawa udać. Mijając się na ulicy z dziećmi każde udaje,że się nie któreś z nich ma problemy czy to osobiste czy w szkole cieszy się i pojawia się na jego twarzy szyderczy pytam go o radę wtedy mówi do mnie,że mam sobie radzić o 10 minut mojej córki do domu prowadzi do tego,że nie wpuszcza jej na noc do oczywiście na to nie pozwalam i wtedy robi się afera na cały budynek. On ogólnie wszystkich ludzi traktuje na świecie są nie ma znajomych, przyjaciół,nigdzie nie wychodzi,nie utrzymuje kontaktu z rodzicami,z zapytałam go dlaczego się z nikim nie spotyka, dlaczego nie ma wtedy na to odpowiedział,że nie chce się z nikim kumplować bo ludzie nie są uczciwi i przyjaźnią się z kimś tylko po długo bym musiała Udostępnij | Dodaj wpis | Cytuj | Link bezpośredni | Zgłoś naruszenie ~Agnieszka34 ~Agnieszka34 Napisane 22 sierpnia 2020 - 10:30 Dziewczyny, dobrze, że nie macie ich na codzień, zazdroszczę Wam tego. Mój ma 8h system pracy, ja odpoczywałam zawsze w pracy.... Opisze Wam sytuacje z tygodnia i z wczoraj: dokładnie tydzień temu w piątek, mój parter przewiał w samochodzie mojego syna, chociaż ten prosił go aby zamknął szyby, bo mu wieje to on oczywiście zignorował jego prośbę, syn przez weekend gorączkował i miał katar, w poniedziałek nie poszedł do przedszkola, bo czasy są jakie są i bałam się, że jeszcze skończymy na kwarantannie. Ze złości tydzień czasu nie odzywałam się do partnera, bo w dniu kiedy przeziębił Olka, prosiliśmy go żeby zamknął okno w aucie, to ja partnera ubłagałam żebyśmy wspólnie pojechali do miasta, był zły, nerwowy i naburmuszony, bo on unika wspólnych wyjazdów i w ogóle z nami nie rozmawiał i nie reagował na prośby syna. Kiedy Olek był chory to był weekend przypadający na widzenia partnera z synem, ja się ze swoim odizolowałam, zreszta oni po chwili wyszli gdzieś na cały dzień, wczoraj tzn w piątek - 5 dni po przeziębieniu Olka, okazuje się, że przeziębiony jest syn partnera - i oczywiście już nerwy i pretensje w głośnie jakoby była to wina mojego syna, że go zaraził. Ogólnie to dobitnie wytłumaczyłam partnerowi, że nie będę akceptować jego zachowania, to po awanturach zmienia się na 2 dni i z przymusem przemówi do mojego syna ludzkim głosem. Imienia Olka nadal nie używa, chociaż tez mu uwagę zwróciłam. Teraz partner ma żal do mnie, bo z synem odseparowaliśmy się od nich, tzn partnera i jego syna. Mnie syn partnera zawsze lubił, pomimo nastawiania go przeciwko mnie przez jego mamę, ja byłam zawsze dla niego miła, gotowałam obiad pod niego (bo niejadek), przytulaliśmy się etc. Dla partnera żadnej łaski nie robiłam, ale on w stosunku do mojego syna taki nie jest, teraz ma żal i twierdzi, że to ja tworze dystans, bo wyjeżdżam do rodziców kiedy jego syn przyjeżdża do nas. Oczywiście mój zarzut, że jest miły dla obydwojga przy jego synu, a tylko po odwiezieniu dziecka zamienia się w tyrana - nie przemawiają do niego, nic do niego nie przemawia, on ma swoją racje, a ja swoją - dlatego przestałam się już odzywać. Kasiu, piszesz, że Twój mąż „karze Cię” brakiem czułości - słabe to jest, skoro on daje sobie prawo udzielać się na portalach randkowych, to Ty wg mnie, masz pełne prawo do tego samego. Nic mu nie daje prawa żeby tak Cię traktować, jak upatruje winę w Tobie i szuka szczęścia w internecie to zaproponuj mu rozstanie, albo, że Ty będziesz tez robić tak samo. Ja przez cała sytuacje stałam się wyrafinowana i cyniczna i moja rada do Ciebie i wszystkich Was Miłe Panie - RÓBCIE TAK ŻEBY WAM BYŁO DOBRZE. Mężczyźni to egoiści, oni nie poświęcają się tak jak kobiety i skoro wszyscy nas oszukali i zwodzili z początku miłymi słówkami, po to żeby później pokazać prawdziwe oblicze - to nie zasługują na traktowanie fair. Ja ze swoim partnerem związałam się ze szczerego uczucia, kochałam, byłam oddana, w łóżku miał co chciał i nie zasłużyłam sobie na to żeby tak traktować moje dziecko. Przez to nabrałam wstrętu do partnera. On zresztą niby taki zakochany we mnie, ale łączą go podejrzane relacje z była kochanka (nie mylić z żoną). Złapałam go na kłamstwie, bo miał zerwać z ta panią wszelkie kontakty . To jest jego dawna dziewczyna i jeszcze jak był żonaty to utrzymywał z nią relacje, była żona awanturowała się o to. Czasami myśle, że on jest uzależniony od „uatrakcyjniania” sobie życia takimi niejednoznacznym relacjami. Ta kobieta ma męża i rodzine, a mojego partnera wykorzystuje żeby pomógł jej w wygraniu przetargu. Z nią powinien się związać tylko ona mądrzejsza idę mnie ma go gdzieś.... Udostępnij | Dodaj wpis | Cytuj | Link bezpośredni | Zgłoś naruszenie ~Nik ~Nik Napisane 22 sierpnia 2020 - 12:16 ~Aga napisał:Mam podobną sytuację....z tym że moj (jeszcze wtedy nie mąż) czasem pokazywał prawdziwe oblicze...i tu pluje sobie w brodę : jak mogłam być tak zaślepiona i głupia? Mam syna 12 letniego z poprzedniego małzenstwa ( mąż "wychowuje" go ze mną od 3 roku życia malego) i 2 letnie blizniaki z obecnym mężem. Kocham męża, bo niby świata poza mną nie widzi , ale mojego syna traktuje wg mnie źle. Mowi o nim "on" i że leń, nierób, obibok, brudas i ze nie ma zadnych obowiązków, co jest nieprawdą. Prawdą jest jedynie ze faktycznie jest leniwy i nie ma zainteresowan poza kompem i telefonem,nad czym boleję stasznie. Mąż od zawsze miał do mnie pretensje, że nie blokuje kontaktu syna z jego ojcem, a wręcz zachęcam. Mąż twierdzi że skoro tamten nas zostawił to powinien odejść na zawsze a wtedy on mógłby być dla Młodego ojcem. Śmiem wątpić ???? O dziwo kwarantanna poprawila nasze relacje domowe : starszy syn uwielbia rodzenstwo i jest wobec nich opiekuńczy, czasem z nimi zostaje zebysmy mogli pójsc np do sklepu, za co jest chwalony i nagradzany przez ojczyma. I tu właśnie jest dualizm w zachowaniu mojego męża bo potrafi zabrać Mlodego na wycieczkę rowerową, albo opiekowac się nim podczas mojego pobytu (2m-ce) w szpitalu podczas ciąży - syn wolal zostac z nim niż jechać do ojca. A z drugiej strony potrafi być naprawdę chamski , opryskliwy wobec niego. Zauważylam taką prawidłowość, że najlepiej się dogadują jak nie ma mnie w pobliżu... Żadna z Was nie napisala czy dzieci mają kontakt z biologicznymi ojcami.. Uważam to za istotną kwestię. Aga, u mnie jest dokładnie tak samo. No nic dodać nic ująć. Starszy syn w takim samym wieku i takie same zainteresowania. Jedynie zamiast bliźniaków mam syna 6letniego z obecnym mężem. Reszta, wypisz wymaluj jak u nas. Powiem wam że od wczoraj ryczę w poduszkę. Rozważam rozstanie. Nie mogę psychicznie znieść tej sytuacji w domu. Jedynie przez koronę nie mam stałej pracy i mieszkam za granicą więc rodziny nie mam żadnej. Nikogo kto by mi pomógł. Chce poczekać do lutego 2021 bo wtedy dostanę obywatelstwo w kraju gdzie mieszkam i rozkręcam własny biznes. Może wtedy sytuacja będzie jasnieszja. Wiesz Aga, ja już też nawet kilka razy powiedziałam pół żartem pół serio, że ja się może wprowadzę skoro oni tak dobrze się dogaduje beze mnie... Z jednej strony mój partner zabiera starszego na mecze, został nawet trenerem jego drużyny, chwali go. Z drugiej czasem nie reaguje jak syn do niego mówi, staje w większości w obronie młodszego, wyzywa od lenia i niewdzecznika, i non stop mówi że jest irytujący, ciotka, placzka. Syn nie może być wrażliwy, mieć swojego zdania itp... Nie może śpiewać sobie a mąż włącza muzykę i drze jadaczke na cały regulator, i to jest okej... Najlepiej żeby siedział cały czas w swoim pokoju... Biologiczny ojciec prawie w ogóle się już nie odzywa. Ale tak mieli dobry kontakt. Udostępnij | Dodaj wpis | Cytuj | Link bezpośredni | Zgłoś naruszenie ~Rysia ~Rysia Napisane 22 sierpnia 2020 - 17:48 Nie rozumiem tego calkowicie, dlatego oni tak się zachowuja, mój parter jest bardzo wybuchowy. Dziś np byłam na spacerze z mlodszym synem i miałam wyciszony telefon. Dzwonił pare razy pisał smsy i od razu dzwonił do mojego syna. Jak syn powiedział mu prawdę, to ten napisał mu smsa, ze nie ładnie klamac a potem, że niedaleko pada jabłko od jabloni. No już się zaczęło, syn zdenerwowany chciał regowac ostro dobrze że go powstrzymałam itd Ale lada chwila wraca z trasy i wiem że będzie klotnia. Jestem nawet chyba w stanie wezwać policję jak parter znowu będzie wulgarny i przekroczy granice. Mamy małego synka 2 miesiace. A agresja narasta w partnerze, nie da się mu nic powiedzieć ani zwrócić uwagi To jest straszne. Straszne uczucie tak się bać Udostępnij | Dodaj wpis | Cytuj | Link bezpośredni | Zgłoś naruszenie » odpowiedz » do góry Brak szacunku w związku jest niestety coraz częstszym problemem obecnych małżeństw. Lecz co to jest szacunek w związku, co zrobić gdy facet Cię nie szanuje i jak ukarać faceta za brak szacunku?Do braku szacunku w związku można zaliczyć wiele sytuacji – mniej i bardziej inwazyjnych. Bardzo często o inwazyjnym braku szacunku w związku mówi się w sytuacji stosowania przez męża przemocy fizycznej i psychicznej. Są to czynności niedopuszczalne, które tak naprawdę powinny być poddawane szybkiej interwencji. Lecz gdy mąż nie szanuje żony w przypadku rozmowy, ignoruje jej potrzeby, prośby i w dodatku stosuje przekleństwa i wyzwiska to można mówić o klasycznym przypadku braku szacunku w związku. Jak postępować i co zrobić gdy facet Cię nie szanuje?Co to jest szacunek w związku – czym tak naprawdę jest?Aby potrafić dobrze reagować na oznaki braku szacunku ze strony męża trzeba dowiedzieć się czym tak naprawdę ten szacunku jest. Szacunek jest zespołem postępowań, które sprawiają, że druga osoba w związku czuje, że jej zdanie ma znaczenie, a jej osoba jest godna uznania. Jeżeli wykonuje jakieś wartościowe czynności to mąż powinien ją wspierać, chwalić i doceniać. Szacunek również powinien objawiać się w przypadku trudnych chwil i problemów swojej żony – gdy mąż nie szanuje żony w takich sytuacjach to potrafi ona naprawdę pogrążyć się w smutku i rozpaczy. Dlatego odpowiednie wsparcie i pomoc w nawet najtrudniejszych sytuacjach również mieści się w ramach szacunku. Co zrobić gdy facet Cię nie szanuje?Wiele kobiet zastanawia się jak postępować gdy mąż nie szanuje żony. Część z nich nawet myśli, że może sama nie wie co to jest szacunek w związku. Jednak bez dwóch zdań – jeśli kobieta czuje, że coś jest nie tak to powinna o tym otwarcie mówić. Jeśli nie jest pewna czy zachowania męża są oznaką braku szacunku to warto sięgnąć do jego poprzedniej definicjiCzy powinno się szukać pomocy z zewnątrz czy starać się rozwiązać problem samodzielnie? Z pewnością na początku swoich problemów w związku warto odbyć po prostu poważną rozmowę z swoim partnerem. Wyłożyć „kawa na ławę” wszystkie swoje przykrości najlepiej podając konkretne przykłady zachowań. Wiele mężczyzn zrozumie swój błąd i być może przyzna się do niego obiecując poprawę. Naprawdę – faceci również potrafią dostrzec swoje błędy! Lecz co zrobić, gdy nie ma żadnych efektów takich rozmów?Interwencja osób trzecich Jeżeli mężczyzna dalej nie widzi, że nie okazuje swojej kobiecie odpowiedniego szacunku warto poprosić o pomoc przyjaciół bądź rodzine. Często ich wpływ jest kluczowy i potrafi przechylić szalę na stronę skrzywdzonej kobiety. Wielu mężczyzn myśli, że ich kobiety dramatyzują. Jednak, gdy usłyszą od swoich bliskich, że faktycznie coś może być nie tak wysoce prawdopodobne jest, że zmienią swoje postępowanie na lepsze. Brak szacunku – przykłady Czasem warto jest przeczytać konkretne zachowania i sytuacje innych osób, w których mężowie wykazują się brakiem szacunku. Przykładów jest naprawdę sporo i jest w czym wybierać. Do najpopularniejszych z nich można zaliczyć:-Groźby, wyzwiska, przekleństwa; mąż używający takich słów zdecydowanie wykazuje się totalnym brakiem szacunku. Przykładów takich historii jest sporo – warto reagować na takie zachowania natychmiast zwracać uwagę swojemu mężowi, że takie zachowanie jest niedopuszczalne. Nawet, gdy kobieta ewidentnie zawiniła!-Przemoc; w związku nie ma miejsca na agresję! I nie ma tutaj żadnych wyjątków. Przemoc jest jedną z największych oznak braku szacunku jaką można sobie wyobrazić. I przemoc nie jest tylko fizycznym uderzeniem kobiety. Stosowanie przemocy psychicznej opartej na szantażu jest również mijanie się z prawdą i okłamywanie swojej żony co do różnych dziedzin życia jest jedną z największych oznak braku szacunku. Związek musi być budowany na szczerości – bez niej każda relacja prędzej czy później upadnie. Jak ukarać faceta za brak szacunku?Czy istnieje dobra odpowiedź na pytanie – jak ukarać faceta za brak szacunku? Często kobiety płaczą i proszą o odrobinę uwagi. Jednak często wyjście z sytuacji może być o wiele prostsze, lecz wymaga samozaparcia i cierpliwości. Uwierzcie mi – ignorancja i obojętność potrafi złamać nawet najtwardszego faceta. Gdy zobaczy, że jego kobieta ma go „gdzieś” sam może zacznie się starać i zabiegać o jej uwagę. Wtedy być może zrozumie, że jego postępowanie nie było odpowiednie i zmieni swoje nawyki na lepsze. Jak odbudować szacunek w związku?Jakie są sposoby na naprawę swoich relacji z partnerem. Jak odbudować szacunek w związku? Odpowiedzi na pytanie – jak odbudować szacunek w związku jest wiele. Często jedna metoda może nie wystarczyć i dopiero ich skumulowanie da pożądany efekt. Przede wszystkim należy odbudować zaufanie, które najprawdopodobniej zostało zdewastowane brakiem szacunku. Partnerzy powinni nawzajem się wysłuchiwać i starać zrozumieć swoje poglądy i punkty widzenia. Dodatkowo częsta rozmowa o swoich potrzebach i uczuciach również może poprawić całą relację. Bo praca nad związkiem powinna trwać całe życie! Ewa BurnejnikowaZ medycyną związana od ponad 15 lat. Przez ten okres odbyłam wiele staży w instytutach medycznych, gdzie mogłam pogłębić moją wiedzę oraz zdobyć praktykę. Strony 1 Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź 1 2009-12-08 11:52:40 agnieszka1 Niewinne początki Nieaktywny Zarejestrowany: 2009-12-08 Posty: 2 Wiek: 35 Temat: Jak zyć dalej z mężem ? Witam mam problem>Jestem mężatką od 14 lat. Wszystko zaczeło się rok temu dziwna sprawa. nie podejrzewałam mojego męza o zdrade , aż kturegoś dnia na naszej klasie napisała do mnie kobieta: mówiąć jak bardzo go sa razem od jakiegoś czasu że, on też kocha ja ,ale nie odejdzie bo są dzieci a jemu zabardzo na nich zależy aby je wrócił z pracy i wszystko mu pokazałam przyznał się że z nią się spotyka ale to tylko koleżanka. prawdopodobnie znają sie od podstawówki i spodkali sie aby [pogadać i wspomnieć stare od tego czasu już tylko było gorzej mój mąż zaczoł być podłym człowiekiem a następnie zmieniał sie w kochanego go prosiłam o udowodnienie mi że to koleżanka nawet zapropnowałam jej i jemu abyśmy spotkali sie i porozmawiali. pewnego dnia mąż powiedział że ją kocha ze jest kimś ważnym w jego aby nie odchodził bałam się odżucenia i wiedziałam jak bardzo ucierpiały by nasze powiedział ze zakończyłtą sprawe starałam się uwierzyć ,ale sprawdzałam jego telefon. Któregos dnia zapomniał wykasować sms od niej i przeczytałam jak wyznaje jej miłosć .Chciałam odejść błagał abym została że to juz nic dla niego nie znaczy dałam mu dobrze przez 3 mies. Byl lipiec dzieci na wakacjach a moj maz oznajmił ze chce rowodu. Jako powód podał że go ograniczam przymnie nie może robić tego na co ma znowu prosiłam aby został. Moze żle zrobiłam ale bardzo się wystraszyłam bo w tym samym czasie dowiedziałam sie że mam gózka na o guzku wiedział ale uważałze to nic mi przykro bo od lipca leżało skierowanie do szpitala a poszłam dopiero w listopadzie .Dlatego bo kończyła mi sie umowa i bałam się o tej chwili czuje się dobrze .Ale nie mam już zaufania do męża tym bardziej że nie dawno znowu się dowiedziałam przez przypadek od znajomego ze widział ich latem maż twierdzi że już latem się z nią nie spotykał. Chociasz chciał odejsc to z nia juz dawno umie mu zaufać boje się zranienia ,odżucenia. Zaproponowałam mu aby w prezęcie pod choinke udowodnił mi że skończył z nia i że latem się nie spotykali że jest w stosunku do mnie szczery. Tak aby ten trudny rok zamknąc i nowy zacząć z czystą karta. JAk mnie kocha jak teraz mówi niech zachowa się jak prawdziwy męzczyzna i mi to udowodni kto jest dla niego on stwierdził że zaczynam nie mam umiaru nie wiem kiedy przestać .Ja nie unie żyć nie świadomości musze to wiedzieć. Tylko co mi to da? proszę o rade jak żyć aby nie zwariować z nie pewnośći, skoro on nic nie ma ochoty może odejsć. Czy ktoś z was miał podobną sytuacje jak sobie poradził? Kobieta zdradzona ajednoczssnie wierząca że może ją coś w życiu miłego spodkać 2 Odpowiedź przez laura33 2009-12-08 12:26:36 laura33 Do zakochania jeden krok Nieaktywny Zawód: średnie wykształcenie Zarejestrowany: 2009-12-02 Posty: 46 Wiek: 33 Odp: Jak zyć dalej z mężem ?Spróbuj pstawić go w takiej sytuacji ,że odsuwasz mu się z drogi wiem ,ze to trudne,ale nic na siłe nie zdziałasz twoje zachowanie może popychać go w ramiona tej laski,prezent wierność sam powinien o tym wiedzieć,nigdy n ie ma gwarancji na męża,kochanka ,czy jakiego kolwiek towarzysza życia,nie dostajemy takiej gwarancji od nikogo,to kwestia zaufania ,to normalne ,że będzie trudno ci zaufać bo o czym tu mowić,gdy ktoś zdradził i to kilka razy,moze uświadom go ,że jest zwyklą świnią z którą nie warto zyć,nie możesz mu pokazywać słabosci bo on to wykorzysta. 3 Odpowiedź przez GORKA 2009-12-08 12:26:56 GORKA Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2009-10-31 Posty: 3,668 Wiek: 33 Odp: Jak zyć dalej z mężem ? Wiesz ja też mam problemy z mężem. Narazie z nim jestem ale szczerze ci przyznam że na twoim miejscu juz dawno bym go kopnęła w dupę. Dziewczyno, młoda jesteś,dasz sobie radę. Jak masz możliwość to odejdź od niego. Trzymam kciuki za ciebie!!! Pod moim sercem twoje serduszko pukało. Teraz twoje rączki otulają mój świat,a dłonie me koją twój cichutki płacz. ALEKSANDRA FRANCISZEK 4 Odpowiedź przez malgosiagosia 2009-12-08 14:29:43 malgosiagosia Zaglądam tu coraz częściej Nieaktywny Zawód: RI Zarejestrowany: 2009-12-07 Posty: 14 Wiek: 22 Odp: Jak zyć dalej z mężem ? Przeczytałam Twoją "historie" i nie wiem dlaczego, ale nie jest mi Ciebie żal! Kochana nie można tak żyć, musisz znać swoją wartość! Nie może Cie tak traktować, przeciez gdyby Cie kochał i gdyby nie spotykał sie z inną kobietą, bez problemów by Ci to udowodnił, żebyś ponownie spróbowała mu zaufac! A on jeszcze twierdzi, że Ty "przeginasz! Kurde nie widzisz tego, że w tym przypadku tylko Tobie zalezy? Nie żyje się, nie kocha i nie umiera na wielki jest ten człowiek, który chce sie czegoś nauczyć. 5 Odpowiedź przez Julia20 2009-12-08 21:24:19 Julia20 Na razie czysta sympatia Nieaktywny Zawód: fotograf Zarejestrowany: 2009-11-27 Posty: 26 Wiek: 32 Odp: Jak zyć dalej z mężem ?Droga Agnieszko tez mam problem z mężem i wiem jak Tobie trudno ale powiem Ci że musimy żyć dalej, musimy znać swoją wartość. Oni myślą że są pępkiem świata, wcale tak nie jest. Widocznie on nie zasługuje na Twoją miłość, napewno jeszcze spotkasz kogoś kto doceni Ciebie, Twoje uczucia. Jak mógł zrobić Tobie takie coś w tak trudnym czasie dla Ciebie. Sorry ale on nie zasługuje na Ciebie. Jestem z Tobą. Dlaczego chcesz to przedłużać jak on zrobił takie coś teraz a masz duże szanse aby jeszcze zacząć wszystko od nowa. A jak zrobi to za 10, 15 lat? Pomyśl. Pozdrawiam. 6 Odpowiedź przez agnieszka1 2009-12-09 10:01:25 agnieszka1 Niewinne początki Nieaktywny Zarejestrowany: 2009-12-08 Posty: 2 Wiek: 35 Odp: Jak zyć dalej z mężem ? Julai 20 .Wiem że masz racjie jak czytam wasze odpowiedzi zdaje sobie sprawe w 100% że nie powinnam dac mu szansy. Niestwty serce moje mówi mi co innego. Nie wiem czy boje się samotnosći czy tak mocno go kocham że ,przez to pozwalam się tak traktować . Zawsze też myśle o dzieciach . Jest bardzo bobrym ojcem a dzieciaki są bardzo za też problem z mieszkaniem niestety nie mam gdzie się wyprowadzić ,on też nie wyjdzie tym bardziej że spłasamy kredyt .Mam dziwny charakter ale nie potrafie gniewać się na ludzi: zawsze staram sie wszystko wyjasniać bo zabijjają mnie ciche wie że jak się rozstaniemy ,a będziemy mieszkać pod jednym dachem tak własnie będzie. Widocznie jestem słabym człowiekiem . Tylko jak to zmienić prosze rady. Kobieta zdradzona ajednoczssnie wierząca że może ją coś w życiu miłego spodkać 7 Odpowiedź przez Vanessa 2009-12-09 10:42:08 Vanessa Dobry Duszek Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2009-06-29 Posty: 127 Wiek: 20 + Odp: Jak zyć dalej z mężem ? Bardzi Ci współczuję i uważam tak jak poprzedniczki, że nie ma sensu ciągnąć tego dalej.. wydaje mi się że on nadal spotyka się z tą panienką z nk. Będziesz tylko cierpieć nie dawaj mu więcej szans.. Problem z mieszkaniem to on chyba ma, jeśli razem spłacacie ktedyt i macie dzieci to dlaczego ty masz szukać mieszkania? Porozmawiaj z nim i powiedz że dłużej tak nie możesz i że jeśli się nie zmienią relację między wami to prosisz go żeby się wyprowadził.. Jeśli coś naprawdę kochasz - puść to wolno... Jeśli wróci - jest Twoje, jeśli nie - nigdy nie było... 8 Odpowiedź przez Nadis 2009-12-09 12:14:12 Nadis 100% Netkobieta Nieaktywny Zarejestrowany: 2009-03-12 Posty: 3,921 Wiek: .... Odp: Jak zyć dalej z mężem ? Kobieto co Ty jeszcze robisz z tym facetem??? jak można żyć z osobą która prowadzi podwójne życie przez dłuższy czas i co gorsza prosić Go żeby został... Takim zachowaniem pokazujesz, że się nie szanujesz. I pewnie Twój mąż wcale nie zakończył tamtego związku bo on wie, że Ty i tak mu wybaczysz! Ba... nawet będziesz jeszcze prosiła Go o wybaczenie...Ja wiem, że trudno jest zostawić człowieka którego kochasz, ale zrozum, że On nie szanuje Ciebie... Jak można tak żyć! ET Beta Beta 323, Beta 2349 9 Odpowiedź przez gretchen 2009-12-16 20:37:24 gretchen Na razie czysta sympatia Nieaktywny Zarejestrowany: 2009-12-16 Posty: 24 Wiek: 35 Odp: Jak zyć dalej z mężem ? Pokaż mu, że będziesz potrafiła sobie poradzić bez niego. Nie jest wogóle warty zainteresowania. Czasem kogoś kochać, to znaczy mieć odwagę pozwolić mu odejść... 10 Odpowiedź przez gabi05 2009-12-18 23:04:39 gabi05 Niewinne początki Nieaktywny Zarejestrowany: 2009-12-18 Posty: 2 Wiek: 41 Odp: Jak zyć dalej z mężem ?Teraz ja wam coś napisze dziewczyny. To moja historia,ktora z nim trwa juz 25 sie w liceum i tak przez wzloty i upadki,rozstania ( studia w innym miescie),wyjazdy zagraniczne doszlismy do slubu ( zaszlam w ciaze).Jeszcze studiowalismy i on wyjechalna na jeden semestr do Niemiec. Tam poznal dziewczyne,ktora sie w nim zakochala bez przytomnosci. Naturalnie dziki seks, romantyczne wyznania,on twierdzil,ze jej nie dwa dni przed slubem i wszystko mi opowiedzial. Myslalam , ze nie dotrwam do rana,ale jakos jak dzika i moja mama zauwazyla,ze cos jest nie tak. Powiedzialam jej, wsciekla sie i zapewnila mnie, ze pomoze mi wychowac dziecko,Decyzja nalezala do mnie, Juz wiecie co zrobilam, stchorzylam. Zdecydowalam sie na go, a on przepraszal i zapewnial o swojej powrocie zza granicy byl u niej kilka razy, potem to bieglo nam szybko konczylismy studia, zaczelismy myslec o za granice do Niemiec potem do Stanow. Finansowo powodzilo nam sie bardzo dobrze. Po 11-to letnie przerwie urodzilam drugie dziecko potem trzecie i naszym zwiazku zaczelo sie cos psuc. Nie mialam ochoty na seks ,bylam nim zmeczona i wrecz nie moglam zniesc jego wrocic do kraju i rozstac sie On chcial ..rozpoczac zycie kocha i one rowniez kochaja jego,ale poniewaz dzieci mialy zostac ze mna on bylby tata "wakacyjnym".Widzialam jak sie przygotowywal do tego silownia i odzywki, operacja wzroku zeby nie nosic zebow i licowki porcelanowe. Byl bardzo powrocie duzo czasu zajelo nam zalatwianie formalnosci. On w miedzy czasie zacza odzywac sie do kolezanek z akademika, ktore wczesnie namierzyl na z nich, kiedys w nim zakichana a teraz rozwodka natychmiast podjela chec wiec sie zaczely wyjazdy do znajomych na caly weekend , nocne gadanie na internecie , ukradkowe telefony. I tutaj zaczyna sie historia wielkiej milosci od pierwszego wejrzenia dla niego i ponownej po 20 latach dla niej. Natychmiast zaczela namawiac go na wspolne zycie i on zaczal o tym o tym w przddzien naszej 20-stej rocznicy slubu. Fajny prezent ! Przyjelam to mu ze ma prawo do milosci i chce zeby ulozyl sobie swiatlo, taki otrzymal odemnie sygnal. I tutaj sie zaczelo zamieszanie. Myslal,myslal zastanawial sie. Zaczynal sie poniedzialek dostal oswiecenia: przechodzi mu,musi to zakonczyc. Pojechal do niej w tym celu w lokalu, zadzwonilpotem do mnie, ze powiedzial jej , ze to koniec, ale jeszcze kupili alkohol i papierosy i jada do niej" rozmawiac". Rozmawiaja tak cala minina noc i dzisiejszy dzien, teraz poszli razem na impreze. Zadzwonilam do niego dzisiaj rano bo powiedzil,ze moge dzwonic o kazdej porze,ale naskoczyl na nie dzwonilam,wiem ,ze syn do niego dzwonil,chcial go o cos zapytac,ale on nie odbiera. Dostal bardzo intensywne pranie mozgu od niej i teraz pewnie przyjedzie sie tutaj zegnac. Walizki juz mu spakowalam ,ale dziewczynki ciagle pytaja o dobrze robie, walczyc czy zyczyc szczescia? Sorry za taki dlugi post, same rozumiecie 25 lat minelo...... 11 Odpowiedź przez koma5 2009-12-18 23:13:41 koma5 Zbanowany Nieaktywny Zarejestrowany: 2009-01-07 Posty: 3,244 Wiek: 50+ Odp: Jak zyć dalej z mężem ?Gabi...wystaw te walizki na korytarz, zanim przyjedzie. Niech ma wyraźny sygnał, że zabawa się skończyła. Łabędzi śpiew sobie będzie urządzał, podstarzały amant. Nie za wygodnie mu u Ciebie? Może sobie wrócić, kiedy chce... 12 Odpowiedź przez Liwia 2009-12-19 00:35:09 Liwia Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2009-05-10 Posty: 1,628 Wiek: 40-1 Odp: Jak zyć dalej z mężem ? Gabi-zrobiłaś bardzo dobrze jak na moje "oko"( tym bardziej , że to samo co ja). Sama nie jestem z tego dumna-mam co jakiś czas poczucie winy, że to ja przybiłam przysłowiowy klucz do trumny, ale nie można tak żyć! Nie da się, ile można mieć w sobie lęku, strachu, poczucia bezsilności-ile? To na dłuższą metę nie jest możliwe! Co za pajac z Twojego męża-rozmowy noc i dzień z papieroskiem i alkoholem?? No szok! Nie masz się nad czym zastanawiać! Dobrze nazwała go Koma-"podstarzały amant", któremu wolności i swobody się zachciało! I nie daj mu się "zbałamucić" gdyby udawał skruszonego i nie daj z siebie zrobić ofiary jak ja to zrobiłam...........Trzymaj się! "Na zawsze i na wieczność uczyńmy z życia święto, by będąc tu przez chwilę wszystko zapamiętać. Nasza droga nigdy się nie skończy....." Wilki 14 Odpowiedź przez gabi05 2009-12-19 10:08:44 gabi05 Niewinne początki Nieaktywny Zarejestrowany: 2009-12-18 Posty: 2 Wiek: 41 Odp: Jak zyć dalej z mężem ?Dziewczyny dziekuje Wam za słowa otuchy. Cieszę się, że myślicie tak samo jak ja. W naszym związku to zwykle ja musiałam podejmować decyzje i teraz też tak za płoty, walizki ( a moze worki foliowe ?) za drzwi. Niech rozpoczyna nowe życie z nowa partnerką. Według jego opisu jest wspaniała, seksowna, mądra,wyrozumiała i bardzo dobra. Same widzicie, ideal partnerki, jak tu można kogoś takiego nie kochać i co wiecej zostawić. Druga strona medalu jest troche mniej lsniąca. Z jego opowiadań wiem,ze żaden jej związek nie trwał długo. Równiez to,że podczas ich romansu ANI RAZU !!! nie zapytała o jego portrecik "bardzo dobrei" egoistki. Pozostaje mi tylko życzyc im dużo szcześcia..... Na razie dziewczyny Strony 1 Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

mąż mnie nie szanuje druga strona medalu